And Venus was her nameLucas

Zangeres Dalida had alles, maar uiteindelijk had ze niets

Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Lucas gaat over het kind dat zangeres Dalida nooit kreeg.

Zangeres Dalida in februari 1975. Beeld Hollandse Hoogte / AFP
Zangeres Dalida in februari 1975.Beeld Hollandse Hoogte / AFP

Il faudra bien te réveiller

C’est pas facile de te quitter, Lucas

Lucas, Dalida (1983)

Dit is een droevige vertelling, met herfstkleurige tinten, want het gaat over Dalida en haar verdrietige chanson, Lucas. Ze had alles, zeker haar looks en megasucces, maar uiteindelijk had ze niets.

Lucas, geschreven door Michaële en Lana Sebastian, vertelt het verhaal van een vrouw die een fijn uitje heeft met een kleine jongen, echter niet haar zoon. Het was het laatste lied dat dit duo voor Dalida schreef, een tegenhanger van de grootste hit die het tweetal voor haar componeerde, Gigi l’amoroso, over een olijke vrouwenverslinder.

Denkend aan de zangeres en haar turbulente leven moest het voor de componisten wel gaan over het kind dat Dalida niet had gehad. Haar liedjes hadden altijd voorrang gekregen, zei ze in interviews. Ze dacht dat het moederschap onverenigbaar was met een leven als zangeres, maar nadien was het gemis groot.

De cover van het album waarop 'Lucas' verscheen. Beeld
De cover van het album waarop 'Lucas' verscheen.

Daar kwam bij dat ze, op zijn zachtst gezegd, een ongelukkige hand had in de keuze van potentiële vaders. In haar leven betreurde ze de nodige mannen die er zelf een eind aan maakten. Ze meende dat de haat die ze had gevoeld voor haar eigen vader, een boeman met losse handjes, haar zoektocht naar de ware had beïnvloed. Ze viel voor gasten van het ongemakkelijke soort.

Dalida werd in 1933 geboren in Egypte als Iolanda Cristina Gigliotti. Ze was de dochter van een Italiaans echtpaar. Nadat ze tot Miss Egypt was uitgeroepen, trok ze op haar 21ste naar Frankrijk om zangeres te worden. Muzikaal gezien werd ze op het schild gehesen door de fameuze producer Eddie Barclay, de man die ook haar artiestennaam bedacht.

Het succes liet niet lang op zich wachten, met haar door melancholie getoonzette repertoire. Betoverd door haar rollende r, zwart omrande ogen en wellustig golvende haar holden de muziekliefhebbers naar de platenwinkel. En dat zouden ze blijven doen, wereldwijd zelfs, haar hele loopbaan lang. Meer dan 170 miljoen platen verkocht ze, in tien verschillende talen. Ze werd eind jaren zeventig zelfs een heuse discoqueen, met haar dansbare, upbeatversie van J’Attendrai.

Zo zonnig als haar palmares waren, zo zwartgallig was haar leven. Een geliefde kon het niet verkroppen dat zij als duo niet mee mochten doen aan een muziekfestival en pleegde zelfmoord (1967). Dalida nam als gevolg hiervan een overdosis en lag vijf maanden in coma. Datzelfde jaar raakte ze zwanger van een jonge student, een abortus volgde.

Drie jaar later schoot haar voormalige echtgenoot zich door het hoofd, gevolgd door een fatale sprong van een appartement van een andere vriend. In 1983 vergaste een ouwe verkering zichzelf. En in de tussentijd had ze een geheime relatie met president François Mitterand, die gedoemd was te mislukken.

Dalida met de Franse president François Mitterand. Beeld Sygma via Getty Images
Dalida met de Franse president François Mitterand.Beeld Sygma via Getty Images

De artistieke voorspoed bleef, al die jaren, maar er was altijd dat lege huis, zonder man en kind, en de depressies. Na een tournee door Turkije nam ze in de nacht van 2 op 3 mei 1987 een overdosis pillen. In haar afscheidsbrief schreef ze dat het leven voor haar ondraaglijk was. ‘Vergeef me.’

John & Paul

Meer over