AlbumrecensieCourse in Fable

Zanger en gitarist Ryley Walker zoekt het hogere en vindt zichzelf op nieuwe prachtplaat ★★★★☆

 Ryley Walker, Course in Fable Beeld
Ryley Walker, Course in Fable

Dat de Amerikaanse Ryley Walker gezegend is met een fraai diep stemgeluid waarin echo’s van Tim Buckley en John Martyn doorklinken, weten we sinds zijn album Primrose Green uit 2015. Dat hij bovendien een geweldige gitarist is met een hang naar de Britse folk van Richard Thompson en Bert Jansch bewees hij bijvoorbeeld op de in Utrecht opgenomen live-registratie Deep Fried Grandeur.

Op zijn nieuwe album Course in Fable neemt Walker niet echt afscheid van de pastorale jazzy folk van weleer, maar klinkt hij toch meer als zichzelf. In interviews gaf Walker te kennen zijn demonen (drugs en alcohol) te hebben verdreven. En dat hoor je. Hij neemt meer risico’s, in liedjes die tekstueel raadselachtig en muzikaal avontuurlijk zijn gebleven.

Muziekmaken leek voor Walker altijd al een zoektocht naar het hogere en op Course in Fable is dat niet anders, maar nu zonder dat zich vergelijkingen met zijn voorbeelden opdringen. Jammer dat dit prachtige album na veertig minuten ophoudt, als hij in Shiva with Dustpan goed op stoom is gekomen.

Ryley Walker

Course in Fable

Pop

★★★★☆

Husky Pants/Konkurrent

Meer over