Yves Forever

In 1992 verklaarde een verslaggeefster van The New Yorker Yves Saint Laurent passé. 'In zijn collecties zit geen vooruitgang meer, zijn modehuis trekt voornamelijk vrouwen van middelbare leeftijd aan die zich nog kleden in de stijl uit de tijd dat ze op hun aantrekkelijkst waren.'..

Acht jaar later is deze doodverklaring weer helemaal passé. Als er een grote inspiratiebron voor de mode van nu is, is het wel de Franse couturier Yves Saint Laurent - al is het wel de Yves Saint Laurent uit de tijd dat bovengenoemde dames van middelbare leeftijd jong waren.

Al meer dan tien jaar lang zien we de ene na de andere jaren zestig/zeventig retro-trend voorbijtrekken. Hippie-gewoon, hippie-de-luxe, disco, pre-disco Halston, punk, bijna iedere mode is al (en soms meerdere keren) aan de beurt geweest. En nu is het dus de Yves van de jaren zestig en vroege jaren zeventig: de door hem bedachte damestrenchcoat, damessmoking en de doorkijkblouse, liefst hooggesloten en voorzien van een striksjaalkraag, en bij voorkeur in de voor zijn stijl zo kenmerkende felle kleuren en met de polkadots waar hij zo dol op is. Toentertijd revolutionaire uitvindingen die toch netjes genoeg waren voor jonge meisjes uit de bourgeoisie, tegenwoordig zo damesachtig en ver verwijderd van de casual kleren die zo lang de toon aan hebben gegeven, dat het opeens weer revolutionair is. Zelfs Saint Laurents trademark - rode nagels en lippen zien er opeens weer nieuw uit. Kortom: wie deze zomer hip wil zijn, gaat door het leven als de jonge Catherine Deneuve, de Saint Laurent-draagster bij uitstek. Keurig en ongenaakbaar, maar o zo sexy.

Niets zo gewild op dit moment als een tweedehands ysl uit die periode (tweedehands couture is een rage onder Hollywoodsterren en topmodellen), maar nieuw kan ook. Geen merk dat de Yves-sfeer beter oppikte dan Prada, dat jonge Catherines kleedt in knielange plooirokken, precies de goede transparante blouses, pumps en tassen van struisvogelleer en grote zonnebrillen met rookbruine glazen. Maar ook Yves Saint Laurent zelf - dat wil zeggen, ontwerper Alber Elbaz, die anderhalf jaar geleden de damesconfectie overnam - grijpt terug op de oude collecties van Saint Laurent. Diep uitgesneden rechte jurken met een patroon van grafisch ogende cirkels en bijpassende enveloppetassen, transparante gekleurde halterblouses en wat hét kledingstuk van dit seizoen wordt genoemd - een knielange trenchcoat van slangenleer - de uwe voor ruim twintigduizend gulden. Bij Yves Saint Laurent weten ze zelf ook wel dat ze weer hip zijn: ze adverteren hun kleren tegenwoordig in bladen als The Face en I-D.

Yves Saint Laurent presenteerde zijn eerste eigen collectie in 1958, toen nog het huis Dior. Nadat hij al na een paar seizoenen ontslagen werd - vermoedelijk om zijn openlijk uitgedragen homoseksualiteit - maakte hij in 1962 de eerste couturecollectie onder zijn eigen naam. In 1966 was hij de eerste couturier die een prêt-à-porter-lijn opzette, Rive Gauche. Hij was ook de eerste die invloeden van de straat in zijn couturecollecties verwerkte.

Die couture is het enige wat de ontwerper, al jaren verzwakt door depressies en verslavingen, nog zal blijven maken. Maar als alles gaat volgens plan, zal de naam Yves Saint Laurent alleen maar groter worden. Recentelijk werden de ysl confectie- en parfumtak overgenomen door Gucci. Gucci-ontwerper Tom Ford, die Yves Saint Laurent de grootste ontwerper van de vorige eeuw noemt, wordt creative director van het merk en zal naar alle waarschijnlijkheid de damesconfectie zelf gaan ontwerpen. Als hij van Saint Laurent net zo'n succes weet te maken als het eens zo uitgebluste Gucci, gaan we waarschijnlijk een paar stijlvolle jaren tegemoet.

Meer over