Klassiek

Yuja Wang is niet onfeilbaar, maar schotel haar Skrjabins Pianosonate nr. 3 voor en huiver ★★★★☆

Voor het publiek van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, waar Wang deze week drie keer optreedt, valt te hopen dat ze haar Brahmstoegift herhaalt.

Guido van Oorschot
Yuja Wang Beeld Kirk Edwards
Yuja WangBeeld Kirk Edwards

‘Au!’, riep Yuja Wang, nadat ze zich in de bulderende afgrond van haar klavier had gestort. Kennelijk kwetste hij haar duim, de gemeen harde slotnoot van György Ligeti’s etude Automne à Varsovie. Even wapperde de Chinese met haar rechterhand. Waarna ze haar pianorecital in een mudvol Concertgebouw hervatte, inclusief zeven, acht, negen toegiften.

Rond Wang (35) hangt het aureool van de pianist die alles kan. Misschien is dat tegelijk een probleem, want als techniek niet telt en je de wereld al jaren trakteert op Rachmaninov & Co, waar vind je dan nog uitdaging? Nou, bijvoorbeeld in de straffe atonale Suite opus 25 van Arnold Schönberg. Of in een sonate van de oude Beethoven, eveneens geschreven in een stijl die haar niet van nature ligt.

Helaas kreeg Wang de expressieve codes niet gekraakt. Schönberg kwam eruit met de flair van een ponskaart. Beethovens Pianosonate nr. 18 leed onder gezochte keuzes. En hoorden we het nou goed dat de repeterende f van de eerste maat in het water viel?

Zijn we het erover eens: Yuja Wang is niet onfeilbaar. Maar schotel haar Skrjabins Pianosonate nr. 3 voor en huiver. Niemand ontrafelt dat stuk met zulke zijden vingers, legt zo’n mild bruisende middenstem neer, laat het derde deel zo stil peinzen. Voor het publiek van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, waar Wang deze week drie keer optreedt, valt intussen te hopen dat ze haar Brahmstoegift herhaalt. Het Intermezzo in cis-klein kende zo’n tristesse dat we een blik kregen op het eeuwige niets.

Yuja Wang

Beethoven, Schönberg, Ligeti e.a.

Klassiek

★★★★☆

15/5, Concertgebouw, Amsterdam