Yellow Claw richt vooral op Amerikaans publiek

Wie het Amsterdamse dance- en hiphoptrio Yellow Claw snel wil leren kennen, moet het nummer Nightmare van debuutalbum Blood for Mercy er even bij pakken. Daar zit alles wel in.

Nightmare is een horrormix van ijzige hiphopbassen, diep dalende 'drops', hysterisch stuiterende synths, een gekmakend melodietje en lekker bekkende raps: 'There's no time to prepare, life is just a nightmare'. Plat en een beetje akelig, maar ook aanstekelijk en zeker hitgevoelig. Met deze dreunende, vies harde dancestijl ('trap' genaamd) heeft Yellow Claw de wereld al in de broekzak zitten. Vooral in de VS doen Bizzey, Nizzle en Jim Aasgier zaken. Veelzeggend: Nightmare maakte Yellow Claw met de Jamaicaanse dancehallzanger Barrington Levy en de Amerikaanse rapper Pusha T.

Het is duidelijk dat Yellow Claw zich met de eerste volwaardige plaat richt op een internationaal en ook vooral Amerikaans publiek. Geen Nederlandse lolraps meer als Allermooiste feestje en Krokobil, maar catchy hiphop-voor-op-de-dansvloer, in bijvoorbeeld het gelikte maar nog vrij verpletterende In My Room, met rappers Ty Dolla $ign en Tyga, én de grote hiphopproducer DJ Mustard. Een hit, let maar op.

Uit nummers als We Made It en Blood Diamond (gemaakt met drie Russische zangeressen) blijkt zowel de voorkeur voor de wat bedenkelijker smaken als de muzikale intelligentie van Yellow Claw. Die nummers verschieten steeds van kleur, gaan ineens van lievig naar onheilspellend dankzij die vervreemdende drops en vuistpompende synths. In Sin City ratelt de drum-'n-bass; een ideale soundtrack voor een futuristische racegame. Die markt pakken ze er ook nog wel bij.

Meer over