Film

Worth, gebaseerd op de memoires van een 9/11-advocaat, is een pleidooi voor inlevingsvermogen ★★★☆☆

Dankzij de prettig ingetogen regie van Sara Colangelo maakt de film van slachtoffers en nabestaanden meer dan nummers.

Stanley Tucci als Kenneth Feinberg in Worth. Beeld
Stanley Tucci als Kenneth Feinberg in Worth.

Hoeveel is een mens waard? Voor advocaat Kenneth Feinberg is het geen filosofische kwestie, maar een rekensommetje dat kan helpen bij de uitkering van letselschade. Hij is een pragmatisch man: soms moet er nu eenmaal iemand een kille berekening maken. Dus als er na 9/11 een fonds wordt opgericht om de nabestaanden zo snel mogelijk te compenseren, werpt hij zich op om dat te leiden. ‘Dit is wat ik doe. Ik ben er goed in.’

Uiteraard denken de nabestaanden daar heel anders over in Worth, gebaseerd op Feinbergs memoires. Omdat er zo veel verschillende soorten mensen werkten in de Twin Towers, maakt het de bespottelijke ongelijkheid tussen de mensen pijnlijk duidelijk: een ceo ‘doet’ een paar miljard; een afwasser 350 duizend dollar. ‘Waarom is mijn dochter minder waard dan iemand die aandelen verkoopt?’, wil een woedende vader weten tijdens een emotionele bijeenkomst. Samengebracht door weduwnaar en professioneel actievoerder Charlie Wolf (Stanley Tucci, altijd goed) verzetten ze zich tegen Feinbergs formulewerk.

Michael Keaton is keurig kleurloos als de emotieloze advocaat, wiens fraaie theorieën beginnen te kantelen als hij tegenover een jonge weduwe komt te zitten. Worth, een praatfilm die zich voornamelijk afspeelt in onpersoonlijke kantoren, toont dat rechtvaardigheid in sommige gevallen nu eenmaal niet bestaat, maar dat menselijkheid dat kan compenseren. Als degenen die beslissen tenminste verder willen kijken dan een bedacht systeem en de regels. Het is een pleidooi voor inlevingsvermogen. De slechteriken in Worth zijn de rijken, die via tussenpersonen alleen maar méér geld willen, terwijl een moeder met kanker alleen maar hoopt dat de compensatie vrijkomt voordat ze zal overlijden.

Er kleeft wel iets merkwaardigs aan het compensatiefonds. De bedoeling was te voorkomen dat de nabestaanden ieder hun eigen schadeclaim zouden indienen. Dat zou zo veel kosten dat de Amerikaanse economie tot stilstand zou komen. De race tegen de klok die je ziet in Worth is dus, cynisch genoeg, bedoeld om de economie te redden.

Dat Worth desalniettemin werkt, komt doordat het van de slachtoffers en nabestaanden meer maakt dan op een whiteboard gekalkte nummers, dankzij de prettig ingetogen regie van Sara Colangelo. Ze weet dat je personages niet tot leven kunt wekken door violen onder huilbuien te zetten. Wel door een stem op een bandje te laten horen, of door een weduwnaar te laten zien die het bakje kip dat zijn vrouw die dag voor hem achterliet moet weggooien.

Worth

Drama

★★★☆☆

Regie Sara Colangelo.

Met Michael Keaton, Stanley Tucci, Amy Ryan.

118 min., in 25 zalen.

Meer over