Wereldmuziek

* * * *..

Frank van Herk

Lebombo: Tigatami. BASA Records.

Lebombo is de groep van de Zuid-Afrikaanse, in Nederland wonende gitarist en zanger Phola Mamba. De bezetting wisselt steeds; in de jaren negentig was het bijna een big band, die mooie platen maakte voor het BVHaast-label. Dit keer zijn er hooguit vier muzikanten te horen, en verrassend genoeg speelt Mamba geen gitaar, maar m’bira, de duimpiano.

Dat is een welluidend instrument, dat de klank van klaterend water oproept, en perfect geschikt is voor de bezwerende, vaak dromerige muziek. Het is een soort Afrikaanse minimal music met jazz-achtige improvisaties, vaak in cyclische stukken die, vooral na de lange fade-out van Laphumilanga, suggereren dat ze ergens anders nog doorgaan.

Er wordt wel gitaar gespeeld op deze cd, en wel door Vicente Pino en Niels Brouwer, de helft van het duo Boi Akih. Vooral de laatste spint prachtige lijnen, zeker op het elektrische instrument, vol melodische vondsten en subtiel gefraseerd. Hans Hasebos vult soms raak in op marimba en klokkenspel, en Lorre Lynn Tritten draagt in een aantal stukken vioolsolo’s bij die goed passen bij de sfeer. Die is intiem en schijnbaar achteloos, maar nooit vrijblijvend.

Aanstekelijk swingend
* * *

Jiga-Vôo: Instinto. Jiga Musica / Coast to Coast.

Ook een Nederlandse productie, en opnieuw met Niels Brouwer als gast, maar een wereld van verschil. De kern van Jiga-Vôo – de naam betekent ‘grote vlucht’ – wordt gevormd door de Portugese zangeres Magda Mendes, de Duitse blazer en multi-instrumentalist Praful en percussionist Roël Calister uit Curaçao. Ze maken een soort grotendeels akoestische dance, met Braziliaanse, Afrikaanse en Latin-invloeden, licht bijgekleurd door elektronica.

Als de liedjes pakkend zijn, en dat is meestal, bruisen ze de speakers uit, aanstekelijk swingend maar niet jachtig. Roëls zus Izaline schittert op Super Heroe. Zodra er gerapt wordt zakt de boel een beetje in, en de gesproken tekst van Berenice van Leer op Jiga Voodoo is helaas nogal saai.

Meer over