Wellness is een sensuele etalage van aandachtszieke acties

Het controversiële performanceduo Florentina Holzinger en Vincent Riebeek drijven dit keer de spot met de wellnesscultuur. Een echt statement maken Holzinger en Riebeek hier niet, toch weten ze de aandacht vast te houden.

Persiflage op Fabres choreografie voor een danseres glibberend in olijfolie. Beeld Phile Deprez
Persiflage op Fabres choreografie voor een danseres glibberend in olijfolie.Beeld Phile Deprez

Ze gaan heel ver, dat is bekend. Het jonge performanceduo Florentina Holzinger (28) en Vincent Riebeek (26) heeft razendsnel naam gemaakt op het gebied van theatrale extremiteiten. In hun internationale festivalhit Kein Applaus für Scheisse (2013) zochten ze met opgefokte beats, overstrekte acrobatiek en trashy showdans de grenzen op van lichamelijk contact, fysieke vernedering en seksuele intimiteit. Ze kotsten en pisten zelfs over elkaars lijven.

Actueel

Dat klinkt 'jaren zeventig', maar door hun link met commercie en popcultuur ademt hun taal ook actualiteit. En risico: Holzinger viel tijdens een performance een keer uit de nok van het theater. Ze keerde stoerder terug, als kickbokser in gevecht met haar angst. Nu, in Wellness staan Holzinger en Riebeek met drie collega's op het toneel, onder wie oud-Fabre-danseres Renée Copraij. Zij ligt als duivels Doornroosje op een bed van glas. Daarna ontpopt ze zich als groepsgoeroe. Uit haar opgezette borsten spuit ze olijfolie over de inmiddels ontblote lijven van het viertal. Als godin hangt ze in touwen en pept ze haar volgelingen op. Als hardvochtig jurylid van een talentenjacht dwingt ze hen te zingen, terwijl hun strot dichtzit van het modderbad dat dan allang de vloer vervuilt.

Copraij lijkt deze bereidwillige performers klaar te stomen voor diverse uitwassen van de hedendaagse obsessie met aandacht en lichaam: wellness, bootcamps, meditatie, workouts en scoringsdrift. Elke scène, of het nu tollende lichamen zijn in opgevouwen yogahouding of het via de mond overgeven (en heel houden!) van een eidooier, becommentarieert lichtjes de excessen van een verziekte lichaamscultuur. Geen wonder dat Wellness begint met een opgepoetst glitterdansje in vette make-up, op de beats van Lana Del Rey's Brite Lites, met wellnessglossy's als dansrekwisieten. Die tijdschriften dragen hun eigen beeltenis, want het mekka voor iedere aandachtsjunkie is een eigen magazine. Vervolgens jankt Holzinger als kindvrouwtje om verkeerde interviewcitaten in háár glossy. Daarmee persifleren ze ook weer hun stijgende roem in de gruizige performancewereld. Hoe ver moet je tegenwoordig gaan om op te vallen?

In de modder, Wellness. Beeld Phile Deprez
In de modder, Wellness.Beeld Phile Deprez

Zo rijgt Wellness persiflage aan persiflage, ook met citaten uit de performancegeschiedenis. Je ziet Jan Fabre voorbijkomen - hij maakte al eens een choreografie voor een danseres, glibberend en glanzend in de olijfolie. Copraij danste zelf ooit een spankings-solo. Een echt statement maken Holzinger en Riebeek niet. Een climax blijft uit. Wellness is vooral een sensuele etalage van aandachtszieke acties, die op hun beurt paradoxaal genoeg de aandacht weten vast te houden.

Wellness. Door Florentina Holzinger, Vincent Riebeek en Campo. Gezien: 13/2, Frascati, Amsterdam. Nog op 19/2 in de Rotterdamse Schouwburg.

undefined

Meer over