Welke film komt er níet voor in deze kindercanon?

Belanghebbenden en deskundigen kozen ruim honderd CinekidKlappers. ‘Over goede kinderfilms bleek iedereen het wel eens te zijn.’..

Van onze medewerkster Floortje Smit

Een nieuwe canon is traditioneel aanleiding tot hoogoplopende ruzies, maar de gisteren gepresenteerde CinekidKlappers zullen waarschijnlijk weinig controverse opleveren. Er zijn naast de ruim honderd titels amper nog belangwekkende films te bedenken die niet in deze ‘canon van de internationale kinderfilm’ voorkomen. Daarbij waren zo’n beetje alle belanghebbenden vertegenwoordigd in de commissie die de lijst samenstelde.

‘We wilden een compleet overzicht geven van de films waarvan het zonde is als je ze als kind niet gezien hebt’, stelt Cinekid-directeur en commissielid Sannette Naeyé.

Dat bestaat dan ook uit voor de hand liggend materiaal als Sneeuwwitje. Maar op de lijst staan ook intieme jeugdfilms, zoals het Iraanse De schoenen van Zahra. Mooi inderdaad, maar dat weet slechts een select publiek. Omdat ondertitelen en nasynchroniseren duur is, is het voor distributeurs commercieel oninteressant om de film na een beperkte release voor de kleine doelgroep uit te brengen op dvd. De CinekidKlappers wil de aanzet geven om dit soort films toegankelijk te maken.

In de selectiecommissie zaten ook producenten en distributeurs van jeugdfilms zelf. Producent Burny Bos kon zodoende meebepalen of zijn films als Minoes of Mijn vader woont in Rio op de lijst mochten. Bos relativeert. ‘Het is alsof je het zoontje van de schoolmeester bent: je wordt het hardst aangepakt, dus je houdt je mond als jouw films ter sprake komen.’

Ook Naeyé merkte geen problemen. ‘Er zijn nu eenmaal niet zoveel deskundigen op het gebied van de kinderfilm. Er was voldoende tegenwicht om belangenverstrengeling te voorkomen – zoals een filmjournalist en festivalprogrammeurs.’ Over goede kinderfilms bleek iedereen het wel eens te zijn.’

Geen Kabouter Plop en andere Studio 100-produkties dus. ‘Regulier entertainment krijgen ze toch wel te zien’, vindt Naeyé. ‘Dat wordt vooral bezocht omdat er niet veel keus is voor die doelgroep’, aldus Bos. Dat ‘zijn’ Mijn Franse tante Gazeuse de lijst ook niet heeft gehaald, snapt hij wel. ‘Dat is toch geen goed gelukte speelfilm. Maar goed, De jongen die niet meer praatte hoort er vanzelfsprekend bij. Staat die er ook niet op? Echt niet? Nou ja, het laat wel zien dat ik het resultaat niet heb nageplozen.’

Bos kan altijd nog – net als ouders, kinderen en docenten die een film denken te missen – een mailtje sturen via de site www.cinema.nl/cinekidklappers. Deze titels komen op een schaduwlijst te staan. Eens per jaar worden tijdens Cinekid deze in combinatie met de nieuwe producties besproken. Acht CinekidKlappers worden vertoond tijdens het festival van 14 tot en met 21 oktober.

Meer over