De flexibele opiniemaker Thomas Hogelingsatire

Weg met drie voor de prijs van twee

null Beeld

De flexibele opiniemaker verdedigt wekelijks een opinie waaraan op dat moment behoefte is.

Ben ik de enige die zich geregeld bedrogen voelt door een bonusaanbieding van Albert Heijn? Drie voor de prijs van twee? Ik hoef geen drie anderhalveliterflessen, ik woon alleen! Maar als ik er één koop, heb ik het gevoel dat ik te veel betaal en als ik er drie meeneem, voel ik me een slaaf van mijn eigen gierigheid.

Natuurlijk ben ik niet de enige, iedereen kent dit gevoel. Ik schrijf dit dan ook niet omdat het zo’n unieke observatie is, maar voor de herkenbaarheid. Geen opinies zo succesvol als herkenbare ergernissen: ‘O, mijn God, dankjewel hiervoor, held!’, zeggen de mensen dan, terwijl ze gretig het stukje delen met hun vrienden.

Nu de lezer en ik in het zogenoemde zelfde schuitje zitten, kan ik het zo bont maken als ik wil. Die o zo herkenbare situatie? Het illustreert de wereldvreemde schuilkeldermentaliteit van een generatie die zich onderscheidt door een totaal gebrek aan verbeeldingskracht. Geen groot gezin? Geen behoefte aan drie identieke flessen frisdrank? Dan pakken ze je keihard in de portemonnee. Voortplanten zul je je! Wie dacht dat de diepchristelijke moraliteit uit onze samenleving was verdwenen, komt bedrogen uit.

Nu de lezer nog naduizelt van dit surplus aan maatschappelijke duiding, koppel ik het aan een groep mensen waarin niemand zich echt herkent maar waarbij iedereen zich wel iets kan voorstellen. Die geef ik dan een samengestelde naam: de gezinsgerda’s en de hamsterhenken. Het zijn types die met hun bomvolle winkelwagens het gangpad versperren, terwijl ze luidkeels hun krijsende kroost commanderen. Dat soort bonusprofiteurs zijn het échte probleem in dit kleinburgerlijke rubberentegelparadijs.

Ten slotte beweer ik een roepende in de woestijn te zijn. De broodnodige afschaffing van drie voor de prijs van twee? Het komt voorlopig niet bij Ahold op de agenda, en dat geeft te denken.

Meer over