TV-recensieEmma Curvers

We zitten in het zwaarste stukje van de zomer, maar goddank is daar Zomerpromenade

Beeld De Volkskrant

Niets verzacht de komkommertijd als een show over chronische komkommertijd.

Buiten mag de uv-index oranje zijn, binnen voor de buis zitten we in het duisterste stukje van de zomer. Zuchtend en puffend kwam ik door Op1, waar na een item over een vermeend lek van advocaten in de zaak-Ridouan T., werd doorgebabbeld over de vraag hoe we ons ‘mentaal konden wapenen tegen de slechte vooruitzichten van het najaar’, voor Willeke Alberti aanschoof om haar jubileumjaar te bespreken.

Alleen Omroep Max weet mid-hittegolf te scoren, met programmering op de polsslag van de zomertijd: vakantieleed en binnenlands toerisme. In Denkend aan Holland zagen we hoe Janny van der Heijden en André van Duin per boot de Turfroute verkenden, met als hoogtepunten moeite met handmatige sluizen (altijd weer die dekselse handmatige sluizen!) en Janny die bijna (maar toch niet) vast kwam te zitten in het moeras. Bij Max Vakantieman een groep die op een ANWB-reis was gestrand in Swaziland: twee weken quarantaine in een droef hotel. ‘Wat in zo’n gezelschap sluipt is een vorm van blinde paniek’, zei een gedupeerde reiziger vanuit zijn keurige achtertuin.

Goddank kun je op maandagavond ook de talkshowsatire Promenade van zondag inhalen, waar de echo van heel tv-land klinkt. Ook hier vakantieleed: Ton Kas, die ook in dit tweede seizoen vaste gast is, beantwoordde telefoontjes van ‘voucher-slachtoffers’. ‘Ongelofelijk dat dat allemaal nu om ons heen aan de hand is hè’, zei talkshowhost Diederik Ebbinge. Ebbinge verklaarde dat hij met Zomerpromenade de kijkcijfers van het gelijktijdig geprogrammeerde Zomergasten wilde verslaan – wat natuurlijk mislukt, maar daar gaat het niet om, want veel media schreven het op. En ik nu weer.

Diederik Ebbinge in Zomerpromenade.Beeld NTR

Zomerpromenade gáát juist over de voorspelbaarheid van media. In het item over body positivity roemde vaste gast Eva Crutzen Linda de Mol om haar ongeretoucheerde Linda-bikinicover: ‘Ontzettend dapper dat je met je, nou ja hoe oud is ze, 65ste, nog zo op de cover gaat staan.’ Waarom dat dan dapper is, vroeg Diederik: het was toch een mooie foto? ‘Juist omdat ze niet meer zo mooi is, daarom is het juist zo dapper.’ Diederik: ‘Dus je vindt het níét mooi?’. Het gesprek vatte in een paar zinnen de uitholling van de body positivity-beweging.

Vorige week kreeg de plotse betrokkenheid van BN’ers bij Black Lives Matter dezelfde behandeling. Vaste gast Henry van Loon onderwees als social justice warrior zijn collega Ton over cultural appropriation, Ton zei ‘All Lives Matter’, en het gesprek liep spaak voordat iemand een punt kon maken. Deze week bood Diederik, bij wie ‘het kwartje nu ook was gevallen’, namens de NPO excuses aan voor de slavernij.

Sterker nog dan in het eerste seizoen blaast Promenade het gesprek van de dag op, of liever: de schijn van een gesprek, dat als een lek luchtbed verlaten wordt voor het volgende. Het gaat over televisie als een dagelijks ritueel waar we ons nu eenmaal doorheen worstelen.

Het is kortom perfecte tv voor mensen met een haat-liefdeverhouding met tv. Het enige dat een beetje vervelend is, is dat Zomerpromenade leuker wordt naarmate je meer vruchteloze twitterfitties, tergende talkshowgesprekken en wegwerptelevisie tot je neemt. Maar dat zie ik dan maar als investering.

Meer over