‘WE KUNNEN NOG GROEIEN’ do 02.08.07

Festivals zijn er in soorten en maten. Op lokaal niveau drijven ze op vrijwilligers én de sponsorende middenstand. Deel 5: Kelderkunst in Deventer....

Knusse werfkelders, een muziekpodium met uitzicht op de prachtige oevers van de IJssel en sinds vorig jaar ook een echt theaterschip. Het festival Kelderkunst in Deventer heeft zijn deelnemers een aantal aantrekkelijke podia te bieden.

‘Wij willen veelbelovende beeldend kunstenaars, muzikanten, dichters en theatermakers uit de regio een kans geven zich aan het publiek te presenteren’, legt festivalorganisator Erik Schippers uit. ‘Onder regio rekenen we dit jaar trouwens voor het eerst de hele provincie Overijssel en Gelderland – we kunnen nog wel wat doorgroeien.’

Het festival werd bedacht door kunstenaar, dichter en zanger Lammert Voos, die prompt bedankte voor het organiseren van een tweede editie, ‘laat mij maar alleen uitvoerend kunstenaar zijn’. Schippers nam in 2004 het stokje van hem over, en dit jaar viert het Deventerse festival zijn eerste lustrum.

‘De elementen van Kelderkunst, die Lammert inbracht, zijn dezelfde gebleven: beeldende kunst, muziek, dichtkunst, theater en dit jaar voor het eerst Indiase dans.’ Het festival begint steevast in de week vóór de grote Boekenmarkt (zondag) en het poëziefestival Het Tuinfeest (zaterdag) in de tuinen rond het Deventerse Theater Bouwkunde.

Vanmiddag zal de kersverse burgemeester Andries Heidema het festival openen, waarna vier dagen lang twaalf beeldend kunstenaars (veel oud-AKI) hun werk exposeren. Vanavond zijn de eerste muzikale optredens (van hiphop, blues en kelderfunk, tot metaldance, en een heuse ‘anti-folkzanger’) en vanaf vrijdag leveren de zes dichters hun aandeel. De winnaar van de C. Buddingh’-prijs 2007, Pim te Bokkel, zal niet ontbreken, hij komt immers uit het Achterhoekse Aalten. ‘Hij staat ook op Het Tuinfeest in Deventer, maar eerst bij ons’, stelt Schippers tevreden vast.

De programmering van Kelderkunst gebeurt grotendeels op basis van aanmelding. ‘Kunstenaars moeten zichzelf opgeven en wij maken een selectie. Zo voorkomen we dat het festival te veel wordt gekleurd door onze eigen smaak.’ Heel democratisch dus, geeft Schippers, bijna schuldbewust, toe, ‘dat zal wel te maken hebben met mijn achtergrond, als sociaal cultureel werker.’

Het eerste jaar deed hij nog zelf de programmering, maar dat bleek te veel werk voor een persoon. Inmiddels is er een stichting en telt de organisatie elf medewerkers, allemaal vrijwilligers met een professionele achtergrond als kunstenaar, fotograaf of vormgever. Tijdens het festival helpen nog eens dertig vrijwilligers mee. Schippers is blij met de versterking van het team door de student Ernst Dost, die met zijn werk voor Kelderkunst een stage voor zijn opleiding Culturele en Maatschappelijk Vorming vervult. ‘Ernst doet de muziekprogrammering.’

Met de zeer bescheiden bijdrage van de gemeente is het rondkrijgen van de begroting elk jaar een klus. ‘Wij zouden graag een programmaboekje maken, maar dat is ook nu weer financieel niet haalbaar. Dit jaar hebben we voor het eerst bordsponsoring, dat is mooi.’ Het festival, dat geen toegangsprijzen kent of cateringopbrengsten, is grotendeels afhankelijk van de facilitaire sponsoring.

‘Café De Tobbe verzorgt het buitenpodium op de Wellekade, inclusief de professionele geluidsinstallatie. Dat verdienen ze terug met de drankomzet. Bij regen verliezen ze daar op, maar daar schrikken ze niet van terug. Na het slechte weer tijdens het festival in 2005 riepen ze net zo vrolijk, ‘volgend jaar weer?’

Meer over