Warpaint

Het is een raadsel waar Warpaint nou precies heen wilde op deze tweede plaat

Menno Pot

Al in 2012 kondigden de Californische vrouwen van Warpaint aan dat de opvolger van hun geslaagde debuut The Fool (2010) op komst was.

Pas nu is dit titelloze werkstuk er, waarop het roer radicaal om gaat. Weg psychedelische indierock, Warpaint stort zich op triphop, elektronica en r&b. Als producer werd Mark 'Flood' Ellis in de arm genomen, de veteraan die de grens tussen rock en elektronica al verkende met U2, Depeche Mode en Nine Inch Nails.

Nigel Godrich (Radiohead) mixte. Flood en Godrich zullen hebben geconstateerd dat Warpaint zich zo blindstaarde op het geluid, dat men de liedjes vergat. Biggy en Teese zijn zo ijl en esoterisch dat je ze al vergeet terwijl ze nog bezig zijn, terwijl Disco//very en CC richtingloze B-kantjes van M.I.A. hadden kunnen zijn.

Het is een raadsel waar Warpaint nou precies heen wilde op deze tweede plaat. Geen track blijft als liedje overeind, of het zou het bedachtzame coda Son moeten zijn, maar dan is het al veel te laat.

Meer over