ColumnFloortje Smit

Wanneer schop je een ster eruit? Bij één homofobe uitlating? Complottheorieën? Losse handjes?

 Gina Carano bij de première van Disney+'s
Gina Carano bij de première van Disney+'s "The Mandalorian"Beeld FilmMagic

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Wie slim is, rent nú naar de virtuele winkel voor een action figure van Cara Dune uit The Mandalorian. Speelgoedmaker Hasbro heeft namelijk besloten geen poppen meer in productie te nemen van Gina Carano’s personage. Nadat ze wat onwelgevallige opmerkingen op Twitter had geplaatst, is de actrice door Disney ontslagen en werd ook haar pop ‘gecancelled’. Collector’s item!

Wat ze precies heeft gezegd? De druppel was dat ze stelde dat Republikein zijn ongeveer hetzelfde is als Joods vlak voor de Holocaust. Maar daarvoor had de filmmaatschappij haar al verzocht te dimmen met, bijvoorbeeld, het suggereren van verkiezingsfraude en het belachelijk maken van mondkapjes en transgenders.

Wanneer schop je een ster eruit? Volgens een recent artikel in The Hollywood Reporter is dat een worsteling voor studio’s. Bij één rottige homofobe uitlating? Complottheorieën, en welke dan? Losse handjes? Hoe rechts mag een ster zijn?

Het lijkt erop dat filmmaatschappijen in deze woke tijden voorzichtiger zijn geworden: bij twijfel eruit. Wat óók kan, is dat sterren zich steeds ongecontroleerder kunnen uitlaten. Waar sociale media aanvankelijk een extra promotiepodium leek, een plek waar sterren menselijk en benaderbaar zijn, is dat nu 180 graden gedraaid. Ze blijken té menselijk, met meningen enzo, waarvan ze, eenzaam en alleen in lockdown, alleen maar overtuigder raken.

En ze zijn té benaderbaar – James Franco probeerde bijvoorbeeld een 17-jarige op te pikken via Instagram. Bovendien: wat jaren geleden onopgemerkt bleef, kan plots als een boemerang terugkeren. Regisseur James Gunn werd door Disney ontslagen vanwege grappig bedoelde tweets van een decennium eerder: ‘Ik vind het leuk als kleine jongetjes me aanraken op mijn speciale plekje’, bijvoorbeeld. Hij is trouwens, na excuses, weer aan het werk.

Carano heeft inmiddels al de oorlog verklaard tegen deze cancel culture. ‘Dit is een boodschap voor iedereen die bang is om gecanceld te worden door de totalitaire maffia. Ik ben nog maar net begonnen mijn stem te gebruiken en ik ben vrijer dan ooit. Ik hoop dat het anderen inspireert.’

Dan vergeet ze wel dat ‘ik zeg wat ik denk en ik denk wat ik zeg’ nu eenmaal nooit is opgegaan voor acteurs. Wie in Hollywood werkt, moet al honderd jaar rekening houden met de manier waarop hij naar buiten treedt. Bouwen aan je imago is de helft van het werk. De vrijheid om honderd procent jezelf te kunnen zijn lever je in.