Waas’ nummers blijven steken bij de dramatiek van de voetbalkantine

Hij is de mooie jongen van Niet uit het Raam: Viggo Waas, magneet van de damesbladen. Strak in het pak staat hij nu met een band op het podium, want hij wilde graag eens een liedjesprogramma doen....

Waas contracteerde vier topmuzikanten: Peter Wassenaar (bassist van Bram Vermeulen), Wouter Planteijdt (frontman van Sjako!), Oleg Fateev (accordeonist bij Jeroen Willems) en Eddie B Wahr (Orkater en NUHR). Een sterke gelegenheidsformatie die met zichtbaar onderling plezier staat te spelen.

Waas zingt over het geluksgevoel dat hem thuis overvalt (‘Alles zit mee / Ik zit hier met een stripboek op de wc’). Maar terwijl hij zo gelukkig zit te wezen, borrelen bange gedachtes op: de kapstok van Verbruid.

Zijn liedjes gaan over de angst dat z’n vriendin een ander heeft, dat hij z’n broer te weinig ziet, over hoe hij zijn moeder vroeger zag zoenen met een vreemde meneer, dat z’n vader niet kan praten over de oorlog en over een relatie die ten dode is opgeschreven.

Waas speelt nadrukkelijk de getapte jongen, een gast die ook zijn duistere en gevoelige kanten heeft. Hij heeft een goeie zangstem, maar zijn nummers blijven steken bij de dramatiek van de voetbalkantine, met gemeenplaatsen over liefde en geluk. Hij schrijft nuchtere taal, die soms weinig ruimte laat voor de fantasie.

Mooie kostuums, goed licht, goed geluid. Het ziet er gelikt uit, maar het blijft zo buitenkant. De jongen die popster wil zijn. Een beetje Acda & De Munnik, een beetje Huub van der Lubbe, een beetje Robbie Williams en een beetje Bram Vermeulen. Maar waar is Waas?

Meer over