Voorlezen?

Fred Spek, hoofdredacteur Boekblad, nieuwsblad voor het boekenvak, vader van Maurits (9): 'Ik vind voorlezen vreselijk en val er bij in slaap. Mijn vrouw leest voor, elke avond wel een halfuur. Zij kan er geen genoeg van krijgen. Ik doe het alleen als zij er niet is en haal dan nog geen tien minuten. Ik kijk altijd eerst hoe lang het hoofdstuk is voor ik begin.'

Rindert Kromhout, auteur van kinderboeken, kinderloos: 'Die smoezen van die vaders altijd. Niks afschuiven op je vrouw, maar zelf voorlezen. Het is buitengewoon belangrijk dat kinderen de smaak van verhalen te pakken krijgen. Je moet natuurlijk wel enthousiast voorlezen. Dat kun je alleen als je een boek voorleest waar je zelf van houdt. Kinderen voelen dat feilloos aan. Iedereen heeft het altijd over het nut van lezen, ik vind leesplezier het allerbelangrijkst.'

Spek: 'Ach, op zichzelf is voorlezen ook wel leuk. Het is een intieme bezigheid, meestal op bed, lampje erbij. Heel knus. Ik probeer ook levendig voor te lezen met stemmetjes en zo. De oom van Adrie in de boeken van Wouter Klootwijk heeft bij mij een speciale stem. Daar ben ik zo mee bezig dat ik achteraf niet weet waar het over ging.

'Ik ben niet de aangewezen figuur om er iets van te zeggen, maar het is dommig dat ouders ophouden als hun kinderen zelf kunnen lezen.'

Kromhout: 'Er zijn zelfs onderwijzers die dan niet meer voorlezen. Die beschouwen het als een extraatje, maar dat is het helemaal niet. Ze moeten elke dag minstens een kwartier voorlezen. Ik lees gemiddeld eens per week voor in een klas. Dat is hartstikke leuk om te doen. Zeker als je later hoort dat je boek in de bibliotheek in de buurt de maanden erna constant was uitgeleend. ''Hij heeft wel meer geschreven'', zegt het personeel van de bibliotheek dan als het nee moet verkopen. Maar de kinderen willen per se het boek waaruit ik heb voorgelezen. Dat bewijst het nut van voorlezen. Kinderen die van tevoren zeggen dat ze niet van lezen houden, zitten vaak vooraan als ik voorlees en rennen daarna als eersten naar de bibliotheek.'

Prof. dr. Cees de Glopper, hoogleraar onderwijskunde, in het bijzonder taalvaardigheid, vader van drie kinderen: 'Dat 800 duizend kinderen niet worden voorgelezen vind ik zorgelijk. Voorlezen stimuleert de taalvaardigheid en de kennis van de wereld. Kinderen moeten het liefst elke dag worden voorgelezen. Het zou prachtig zijn als dat gemiddeld een kwartier per dag wordt gedaan. Ik laat me niet uit over een minimum. Het gaat erom dat je iets zinvols en afgeronds voorleest. Er is keus genoeg.

'Ik lees regelmatig voor, mijn vrouw ook. Mijn dochter van 12 leest ook voor, de jongste is 4. De oudste wordt nog regelmatig voorgelezen. Dat vindt ze nog steeds leuk. Je moet er niet te vroeg mee stoppen. Ik weet van een goede collega dat hij zijn kinderen nog voorlas toen ze in de eindexamenklas zaten. De literatuur was natuurlijk aangepast. Kinderen kunnen ook hun ouders voorlezen. Het is een uitstekende manier om op de hoogte te blijven van wat je kinderen lezen.'

Suzan Beynon, coördinator van de rubriek Bijblijven met boeken van J/M, maandblad voor ouders met kinderen van 4 tot 14, moeder van Merijn (5): 'Dat kwartier voorlezen klopt wel aardig. Wij lezen alletwee voor. Henny, mijn man, vertelt veel zelfverzonnen verhalen over voetballers, ridders en draken. Die vindt Merijn heel spannend, daar kan geen boek tegenop. In een eigen verhaal kun je de dagelijkse werkelijkheid verwerken en kun je zijn vrienden laten opdraven.'

'Uit contacten met ouders en kinderen blijkt dat verreweg de meeste kinderen voorlezen en lezen als hobby hebben. Wij laten de kinderen zelf boeken recenseren. Kinderen zijn kritisch en vinden het leuk om te doen. Vooral Max Velthuijs, Paul van Loon en Carry Slee zijn in.'

Carry Slee: 'Het is ontzettend belangrijk om kinderen voor te lezen. Het verruimt hun beeld en ze leren zich te uiten. Je wekt hun enthousiasme voor boeken waardoor ze zelf gaan lezen. Kinderen die veel lezen zijn ruimdenkender. Wij hebben onze dochters tot hun 12de elke dag voorgelezen. Altijd een kwartier voor het slapen, en toen ze jonger waren vaak meerdere malen op een dag.

'Samen een verhaal beleven - elkaar af en toe aankijken: brrr, wat spannend - is heel plezierig. Wij lezen elkaar nog steeds voor. Als we met vakantie zijn of gewoon gezellig bij elkaar. Het laatste boek dat we samen hebben gelezen is Kees de Jongen van Theo Thijssen. Een prachtig boek. Dan lezen we met z'n vieren om de beurt een stuk.'

Meer over