BOEKENEen bizarre bibliotheek

Voor boekenliefhebbers is het goed toeven in het oudmodische universum van Bernard Quiriny

Bernard Quiriny: Een bizarre bibliotheek. Beeld Voetnoot
Bernard Quiriny: Een bizarre bibliotheek.Beeld Voetnoot

De Belgische Bernard Quiriny (1978) moet zich opperbest hebben vermaakt bij het schrijven van Een bizarre bibliotheek, de tweede bundel die van hem in het Nederlands verschijnt. Zijn favoriete personage, de dandy Pierre Gould, leidt de hoofdpersoon en verteller rond langs de afdelingen van zijn boekenverzameling. Quiriny wordt beschouwd als een adept van Jorge Luis Borges en Marcel Aymé, maar in de afdeling ‘matroesjkaboeken’ – boeken die andere boeken in zich herbergen, afhankelijk van hoe je ze leest – zou ook Georges Perec zeker niet misstaan, en de plank kookboeken zou door Boris Vian kunnen zijn verzonnen. Voor schrijfsters lijkt Gould trouwens geen belangstelling te hebben: de enige twee vrouwen in zijn enorme bibliotheek zijn twee maffe dichteressen.

Hoewel enige flauwe humor Quiriny niet vreemd is (er is een afdeling ‘batterijboeken’, waarin de schrijver zó veel energie heeft gestoken dat ze een lamp kunnen laten branden – maar doet niet élke schrijver dat?), is het voor een boekenliefhebber goed toeven in dit oudmodische universum van gedrukte letters op in banden gebonden papier. En wat dacht u van Goulds typemachine, die onafhankelijk van de toetsaanslagen meesterwerken uittikt? 

Bernard Quiriny: Een bizarre bibliotheek. Uit het Frans vertaald door Wilma Beun. Voetnoot; € 19.

Meer over