Film

Voor animatieliefhebbers (met een beetje geduld) is De apenprins een dromerige traktatie ★★★★☆

De Apenprins Beeld
De Apenprins

In 1999 regisseerde de Franse animatiefilmer Jean-François Laguionie Le château des singes, waarin een nieuwsgierige jonge aap een ander apenrijk ontdekt, meer geciviliseerd dan het zijne. Twintig jaar later keert Laguionie (zijn vorige film was het melancholieke Louise en hiver uit 2016) terug naar de apenwereld. Strikt genomen is De apenprins (Le voyage du prince) geen vervolgfilm, want Laguionie schotelt de kijker andere personages voor, in andere apenrijken. Zoals de stad Niouton, die overwoekerd dreigt te raken door het oerwoud. De keurige apen die er leven, de Nioukos, denken dat ze alleen op de wereld zijn en voelen zich verheven boven de natuur. Ondertussen dreigen ze de strijd tegen het oprukkende woud te verliezen.

Op een dag spoelt er een vreemde oude aap aan. Hij beweert de vorst te zijn van een apenvolk dat aan de overkant van de zee woont. In Niouton wordt dat niet geloofd, want wat de apen er niet kennen, bestaat niet. Alleen de jonge Tom, zelf een vreemdeling, gelooft Laurent en maakt hem wegwijs in de stad.

De apenprins is gemaakt in 2019 en werd begin 2020 al vertoond op het filmfestival in Rotterdam. Toch is het goed dat de film alsnog in de bioscoop belandt. Voor jonge kinderen is hij niet geschikt (alleen al omdat de Frans gesproken, ondertitelde versie wordt vertoond), maar voor vrijwel alle andere, enigszins geduldige animatieliefhebbers is het een dromerige traktatie, met fraaie tekeningen en een luchtig filosofische ondertoon.

Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar plot is ook niet waar De apenprins om draait. Liever laat Laguionie bespiegelingen los op de manier van leven van de Nioukos. Overdag werken de apen hard in vreugdeloze fabrieken, ’s avonds mogen ze plezier maken. Dan vieren ze het feest van de angst, want de Nioukos houden van bang zijn. Ze geloven in de superioriteit van hun eigen beschaving, met concepten als ‘onbruik’: ook als spullen nog goed zijn, moet je ze weggooien en nieuwe kopen.

Tegenover die cultuur stelt Laguionie het simpeler leven van apen die zonder stress in boomkruinen wonen. Buitenstaander Laurent, niet vrij van ambities, vindt ook dat niet ideaal. De kijker mag zijn eigen conclusies trekken; De apenprins is nooit eenduidig of didactisch, maar stemt toch op een prettige manier tot nadenken.

De apenprins

Animatie

★★★★☆

Regie Jean-François Laguionie en Xavier Picard.

77min., in 15 zalen.

Meer over