Satirede speld

Voor 450.000 euro mag je deze vriendelijke makelaar z’n reet likken

Vol ijdele hoop belt het jonge stel aan bij de tweekamerwoning die voor een schappelijke 450 duizend euro te koop staat. ‘Welkom’, lacht de makelaar vriendelijk wanneer hij de deur openzwaait. ‘En lik mijn harige reet.’

Een makelaar geeft potentiële kopers een rondleiding.

Het jonge stel geeft hem een hand en schuifelt zenuwachtig naar binnen. ‘Het staat jullie vrij om op mijn ziltige ballen te zuigen’, babbelt de makelaar voor de vuist weg. ‘Krijg toch lekker de tyfus.’ De kozijnen in de woonkamer zien er wat roestig uit. ‘Wanneer is er voor het laatst onderhoud gepleegd?’, vraagt het meisje. De makelaar slaat haar met vlakke hand in het gezicht. ‘Ga iemand anders lastig vallen, raar wijf.’

De makelaar volgt het stel naar de keuken. Tijdens het lopen schopt hij onophoudelijk tegen hun kuiten. ‘Sorry’, zegt hij. ‘Dat ging per ongeluk.’ In de keuken staat een lekkende cv-­ketel. ‘Daar kun je van stikken in je slaap’, droomt de makelaar hardop. Hij ritst zijn gulp open en begint in de gootsteen te urineren.

‘Hoe zit het met de fundering?’, probeert de jongen. De makelaar keert een kwartslag, laat een harde boer en plast over de voeten van de jongen. ‘Oei, had je linnen schoenen aan? Sorry, hoor. Je moet ook kijken waar je loopt, pik’, zegt de makelaar terwijl de jongen wanhopig om zich heen kijkt, om ­vervolgens de rondleiding met ­zompige stappen te vervolgen. ­‘Volgens mij hebben jullie het wel gezien’, zegt de makelaar.

Even later duwt hij het jonge stel amicaal van de trap. ‘Bieden voor donderdag 12 uur!’, roept hij nog naar ­beneden. ‘Had ik al gezegd dat jullie mijn reet kunnen likken?’

Meer over