TV-recensieBoeren eisen zendtijd

Volgens mijn vooringenomen linkse mediabrein was de sfeer bij het boerenprotest niet bepaald positief

null Beeld

Het gebeurt niet vaak dat het nieuws zichzelf naar het Mediapark komt brengen. De boeren eisten zendtijd.

De boerenprotesten van woensdag leidden, ­aldus vrijwel alle verslaggevers in het land, her en der tot een grimmige sfeer. Dit werd ’s middags ontkend door een boer die voor de ingang van het Mediapark meldde dat dit een bewijs was van de vooringenomenheid van de media. Er was totaal geen sprake van een ‘grimmige zweer’.

Kijk, ‘grimmig’ is een breed begrip. Een beetje protestactie is op zijn minst verbeten en de grens tussen ‘verbeten’ en ‘grimmig’ is soms akelig dun. Met veel goeie wil zou je barbecueën op een snelweg zelfs nog ‘ludiek’ kunnen noemen. Maar hoe moet je het noemen wanneer de boeren naar mediaorganisaties trekkeren, daar met tientallen voor de deur posten en een gesprek met de hoofdredactie eisen? Welk bijvoeglijk naamwoord typeert zo’n ‘zweer’ het best? Mij vallen ­allerhande adjectieven in, en niet veel positieve. Het zal mijn vooringenomen linkse mediabrein wel wezen.

null Beeld ANP
Beeld ANP

Van de overval (herstel: het bezoek) van de boeren bij het NOS-gebouw werd uitvoerig verslag gedaan. Logisch, het gebeurt niet vaak dat het nieuws zichzelf komt brengen. Dingdong, pakketje voor de hoofdredactie. Wat is het? De opening van het Journaal. Vol met die poten het bluswater in en daarna ­gewoon plaspauze op je ­eigen wc. Hoofdredacteur Marcel Gelauff kwam ervoor naar beneden. Op de stoep werd hij omstuwd door bars kijkende verzetshelden die hun gelijk kwamen afpersen. Ze eisten zendtijd.

‘Je bent media’, riep een kerel met een blikje energy­drink, ‘jullie motten in het midden staan’. Gelauff, die nooit méér in het midden had gestaan dan nu in deze omsingeling van bemutste agrariërs, ging uitvoerig in discussie. Maar de boeren wilden geen discussie. Ze ­wilden gewoon dingen zeggen zonder tegenspraak, een beetje zoals ze dat bij Yvon Jaspers gewend waren. Ze wilden een eerlijk beeld van zichzelf schetsen en ­vergaten even dat ze daar al lekker mee bezig waren.

‘Zet er maar een camera op’, zei de boer.

‘Dat doen we niet’, antwoordde Gelauff ferm. Die ­belofte hield ruim een uur stand. In het Journaal van 14 uur werd live geschakeld naar een ‘woordvoerder’ die een paar honderd meter verderop een verklaring ging voorlezen.

Ik probeerde me te concentreren op het verhaal over ‘weggezet worden als subsidieprofiteurs’ (toch een ­gedeelde frustratie die boeren en NOS dichter bij elkaar had kunnen brengen), maar werd ­afgeleid door een vrouw met een petje op het hoofd. ‘NOS = fake news’ stond erop. Ze had een megafoon in haar hand en drong zich opgewonden naar voren om het ding voor de woordvoerdersmond te houden. De man naast de woordvoerder pakte de megafoon over en hield hem tussen de microfoons. Er gebeurde niets. Daarna keek hij even kort verstoord naar het apparaat en gaf het ­vervolgens terug aan de vrouw. Op datzelfde moment werd de zin ‘Wij proberen alles zo goed mogelijk te doen’ uitgesproken.

Na afloop mochten er geen vragen worden gesteld. Vermoedelijk wegens gebrek aan antwoorden.

Meer over