Vlekkeloze doo-wop in musical uit Zuid-Afrika

MUSICAL..

Patrick van den Hanenberg

In 1966 walsten bulldozers District 6 in Kaapstad plat. Deze multiraciale wijk was door het Apartheidsregime tot blank gebied verklaard. Twintig jaar later schreven David Kramer en Taliep Peterson de musical District 6, een venijnige aanklacht tegen het blanke bewind.

Ook Kat and the Kings, geschreven toen het ANC al aan de macht was, speelt tegen het decor van District 6. Maar het laatste Kramer/Petersen succes is geen strijdbaar Amandla-product. Voor zover Apartheid een rol speelt, lijken de karakters te denken: Leuk is het niet, maar er is overal wel wat. Er valt zelfs nauwelijks Afrikaanse muziek te beluisteren. Kat and The Kings is eigenlijk een nostalgische Amerikaanse rock 'n' roll musical met veel visuele grappen, gemaakt en gespeeld door Zuid-Afrikanen.

Eind jaren vijftig namen Amerikaanse zeelui de rock 'n' roll mee naar Zuid Afrika. Tieners raakten in de ban van Elvis Presley, Bill Haley en vocal harmony groepen als The Drifters en The Platters. Een jonge groep kleurlingen vormt zo'n bandje. Ze moeten via de zijdeur het witte hotel binnen, overdag als schoonmakers, maar het applaus van het witte publiek 's avonds vergoedt veel. Ook al worden ze aangekondigd met: 'Als zij vanavond hier voor u zingen, dan kunnen ze in ieder geval niet bij u inbreken.'

De doo-wop en boogie woogie rock wordt vlekkeloos gebracht door slechts vijf acteurs en een actrice die zich de benen uit het lijf rennen. De emotionele meerwaarde kwam van Salie Daniels, op wiens leven Kat and The Kings is gebaseerd. Hij speelde op de tournee door Engeland zelf de oude schoenenpoetser die op zijn loopbaan terugkijkt, die door Apartheid en zijn eigen gokverslaving naar de knoppen is geholpen.

Daniels is deze zomer overleden. Ook de rest van de cast is nieuw. Maar niemand hoeft zich bekocht te voelen, want deze verse lichting is uitstekend.

Meer over