Album

Vince Staples klinkt droog en knisperend en vervalt nooit in hiphopclichés ★★★☆☆

Vince Staples Beeld
Vince Staples

In de eredivisie van de Amerikaanse hiphop is Vince Staples (28) een buitenbeentje. Hij houdt zich graag op de achtergrond, laat de muziek voor zich spreken, rekt zijn albums niet op met overbodige interludes en middelmatig vulsel (hij houdt ze liever compact). Hij mag zichzelf bovendien graag opnieuw uitvinden.

Zijn titelloze vierde studioalbum valt weer zonder al te veel bombarie uit de lucht, duurt nog geen half uur en klinkt totaal anders dan het moody meesterstuk Summertime ‘06 (2015) of het dansbare Big Fish Theory (2017).

Vince Staples klinkt droog en knisperend, een beetje funky zelfs. Hij rapt over de hele linie in een wat hoger register dan voorheen, licht nasaal; het is even wennen. Hij gaat vrij schetsmatig te werk in stukken over het rauwe deel van Los Angeles waar hij opgroeide (North Long Beach), zonder in hiphopclichés te vervallen.

Zijn moeder luistert mee: we horen haar stem meermaals op het album. In het mooie Take Me Home zingt soultalent Foushée.

Vince Staples is een muzikale momentopname, een intrigerend snapshot. Op het volgende album hoeven we niet lang te wachten: dat schijnt Ramona Park Broke My Heart te gaan heten en al klaar te liggen.

Vince Staples

Vince Staples

Hiphop

★★★☆☆

Def Jam/Universal

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Meer over