Vijftig jaar ereveld Loenen

Na een bezoek aan de Imperial War Graves Commission in Londen, in 1946, kreeg luitenant-kolonel dr. A. van Anrooy het idee ook in Nederland een speciale organisatie voor de verzorging van oorlogsgraven in het leven te roepen....

Een van de erevelden die de stichting aanlegde, is het ereveld in Loenen bij Apeldoorn, dat in oktober 1949 door prinses Wilhelmina werd geopend. Wie het ereveld nu oploopt, 'komt op een oorlogsbegraafplaats die niet beantwoordt aan het stereotiepe beeld', zo staat te lezen in Ereveld Loenen - Laatste rustplaats van Nederlandse oorlogsslachtoffers (Sdu; ¿ 65,-), dat door Jan Heerze, Jack Kooistra en Johan Teeuwisse werd samengesteld ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van het ereveld. 'Er zijn geen rijen witte kruisen of stenen en geen opvallende grafmonumenten.' De bezoeker 'wandelt langs slingerende paden, waar graven liggen die door eenvoudige stenen gemarkeerd zijn'.

Op het ereveld Loenen liggen meer dan 3500 slachtoffers begraven. Het ereveld kent 'een bijzondere en intieme sfeer', schrijft prins Bernhard in een voorwoord. 'Men ervaart elk graf afzonderlijk als rustplaats van een persoon.' De meeste slachtoffers verloren het leven tijdens de Tweede Wereldoorlog (waarin in totaal meer dan 180 duizend Nederlanders omkwamen), maar ook na de oorlog kregen slachtoffers van militair geweld er een laatste rustplaats. Zo is er ook het graf van de VN-militair Raviv van Renssen, die in 1995 bij Srebrenica door Moslims werd doodgeschoten.

De samenstellers van Ereveld Loenen selecteerden zestig oorlogsslachtoffers, sommigen bekend, de meesten onbekend. Van elk schreven ze aan de hand van opgespoorde documenten en interviews met nabestaanden het levensverhaal, aangevuld met foto's. In een apart naamregister brachten zij de namen van alle begravenen op het ereveld bijeen. Een indrukwekkend boek.

Meer over