Dans

Vier jaargetijden in een voortrazende choreografie oogt rustig en helder ★★★★☆

De dansers van Het Nationale Ballet kleuren hun flow verschillend in, met een vleug verlangen, vrolijkheid, melancholie, veerkracht of ijle breekbaarheid.

Edo Wijnen en Riho Sakamoto in Four Seasons door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest; choreografie: David Dawson. Beeld Hans Gerritsen
Edo Wijnen en Riho Sakamoto in Four Seasons door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest; choreografie: David Dawson.Beeld Hans Gerritsen
Floor Eimers en Constantine Allen in Four Seasons door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest; choreografie: David Dawson Beeld Hans Gerritsen
Floor Eimers en Constantine Allen in Four Seasons door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest; choreografie: David DawsonBeeld Hans Gerritsen

Het is alsof componist Max Richter wisselende gewichten hangt aan de Vier Jaargetijden, in zijn bewerking van de overbekende compositie van Antonio Vivaldi. In de vertolking door Het Balletorkest, met als gastviolist een furieus en scherp solerende Isabelle van Keulen, krijgen de bekende Vivaldi-thema’s een donkere, soms dreigende ondertoon, meestal van andere strijkers, een enkele keer van elektronica op band. Samen pakt dat krachtig uit. Alsof je alle weersoorten door de lucht ziet jagen, zo klinkt deze vertolking onder leiding van dirigent Marzio Conti.

De Brit David Dawson beantwoordt die jachtige spanning met een voortrazende choreografie, vol wegrennende en weggesleepte dansers, gehuld in strakke lycra’s, van nachtblauw en bruin, tot donkerrood en paars. En toch maakt alle beweeglijkheid een rustige, bijna heldere indruk. Zo snel als de dertien formaties in elkaar overgaan – de dansers krijgen nauwelijks tijd de spot op zich te vestigen – zo gestaag en beheerst wisselen de geometrische decorstukken van plaats en lichtkleur. Met de abstractie van vier oplichtende basisfiguren (driehoek, vierkant, lijn en cirkel) kanaliseert het toneelbeeld alle dynamiek binnen een helder kader. Bovendien weten de dansers hun flow verschillend in te kleuren, bijvoorbeeld met een vleug verlangen, vrolijkheid, melancholie, veerkracht of ijle breekbaarheid. Meest in het oog springt de aftocht in drie duetten, waarbij achterwaarts lopende mannen vrouwen horizontaal liften. Sterk staaltje vertrouwen.

Dit Holland Festival-programma Four Seasons opent met de Europese première van The Two of Us van Dawsons generatie- en landgenoot Christopher Wheeldon, op vier songs van Joni Mitchell. Gelukkig geven eerste solisten Anna Tsygankova en Constantine Allen met hun intens doorleefde vertolking de nodige pit aan dit nogal lieflijke, tere liefdesduet in babyroze en babyblauw nachtgoed.

Four Seasons

DANS

Four Seasons van David Dawson ★★★★☆

The Two of Us van Christopher Wheeldon ★★★☆☆

Door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest. Choreografie: Christopher Wheeldon (The Two of Us) en David Dawson (Four Seasons). Compositie: Max Richter naar Antonio Vivaldi. Coproductie met Semperoper Ballett Dresden.

15/6 (Holland Festival), Nationale Opera & Ballet, Amsterdam. Aldaar t/m 30/6

Four Seasons door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest; choreografie: David Dawson Beeld Hans Gerritsen
Four Seasons door Het Nationale Ballet en Het Balletorkest; choreografie: David DawsonBeeld Hans Gerritsen
Anna Tsygankova en Constantine Allen in The Two of Us van choreograaf Christopher Wheeldon door Het Nationale Ballet Beeld Hans Gerritsen
Anna Tsygankova en Constantine Allen in The Two of Us van choreograaf Christopher Wheeldon door Het Nationale BalletBeeld Hans Gerritsen
Meer over