BoekrecensieKort

Vervlechten kan Robert Menasse als de beste

Alleen al ‘Het einde van de hongerwinter’ maakt De Amerikaanse bril, verhalenbundel van de gelauwerde Oostenrijkse schrijver Robert Menasse (1954), de moeite waard. En niet eens omdat het zich in Amsterdam afspeelt.

Aan tafel tijdens de Leichenschmaus voor zijn zojuist begraven grootvader hoort een jongeman zijn vader voor de zoveelste keer vertellen hoe hij als kleuter tijdens het laatste oorlogsjaar met zijn ouders maandenlang ondergedoken zat in het apenhuis in Artis. Op briljante wijze verknoopt Menasse de geïrriteerdheid over de vader (‘Deze passage deed het altijd goed bij het publiek. Ze werden ontroerd en aangegrepen’) met de absurditeit van een verblijf tussen de apen en de sporen die dit naliet in het gezin.

Vervlechten kan Menasse sowieso als de beste. Prachtig is bijvoorbeeld ‘De blauwe banden’, verhaal over een boekverkoper die tot zijn grote ergernis een oproep krijgt om te getuigen in de rechtbank, meanderend in herinneringen aan de gloriejaren van de Rote Armee Fraktion. Rode draad in de bundel: de invloed van grote, historische gebeurtenissen op heel gewone levens. Fraaiste zin: ‘Je bent jong zolang je probeert jezelf ouder te maken.’

null Beeld De Arbeiderspers
Beeld De Arbeiderspers

Robert Menasse: De Amerikaanse bril en andere verhalen. Uit het Duits vertaald en ingeleid door Paul Beers. De Arbeiderspers; € 20.

Meer over