tv-recensiearno haijtema

Vertaalde de ontzetting over Keijzer zich dan nérgens in een hartekreet van een woeste burger?

null Beeld

Bij burgemeester Frank Dales van Velsen had Mona Keijzer het grondig verbruid. Ze heeft de burgemeesters ‘helemaal in de kou gezet’ en ‘vol in de wind’. Ja met die brabbelkop ‘Af van coronapas’ in De Telegraaf had ze de bestuurders ‘een messteek in de rug gegeven’. Aan grote woorden geen gebrek in Nieuwsuur van zaterdag, waar bestuurlijk Nederland in de beste traditie van de christen-democratie vol op het orgel ging over de coronacheck-app en de in ongenade gevallen CDA-staatssecretaris.

Nieuwsuur,  zaterdag 25 september. Beeld NOS/NTR
Nieuwsuur, zaterdag 25 september.Beeld NOS/NTR

Politiek verslaggever Arjan Noorlander had vernomen dat de premier Keijzer op staande voet had ontslagen omdat ze, juist op de dag dat de vermaledijde coronachecker werd ingevoerd, het geloof in de maatregel had ‘ondermijnd’ en het beleid had ‘doorbroken’: dat was zelfs ‘geváárlijk’ geweest. Nu was de maat vol, Keijzer was ‘een acuut probleem’ en dus was ze, sprak Noorlander, ‘resoluut uit het kabinet gezet’.

Zo doet Rutte dat, als het écht op doorpakken aankomt.

Vooralsnog vertaalde op Plein 1945 in Velsen – ook zonder de door Dales gesignaleerde messen in de rug niet Nederlands gezelligste uitgaansgebied – het Mona-effect zich niet in muitende burgers die in Keijzer een hedendaagse Marianne op de barricade hadden herkend. Een gespierde boa kuierde langs de cafés: geen problemen. Ruud Kuin, voorzitter van de Boa Bond, had met twintig gemeenten contact gehad: alles goed verlopen. Nam niet weg dat Keijzers uitspraken ‘de komende dagen meer discussie en agressie’ gaan veroorzaken, waarschuwde Kuin.

Over naar Rotterdam, waar NOS-verslaggever Henrik-Jan Hofs het uitgaansleven tegen een decor van dranklustige ontgroeningsoverlevenden repte van de storing die hinder veroorzaakte bij het downloaden van de QR-code. Meer dan een nieuwsrimpeling wilde het niet worden. Hij sprak twee blozende jongens die al vroeg aan het feesten waren geslagen om er tot sluitingstijd middernacht het maximale plezier uit te halen. ‘En dan?’, vroeg Hofs. ‘Kijken of er ergens een afterparty is. En anders gaan we thuis verder.’ In een uitgaansgelegenheid schuifelde Hofs over de bijna lege dansvloer; alle gasten stonden hossend op de bar, waar ze volgens Hofs ‘met volle teugen’ genoten. (Onweerstaanbaar komisch contra-effect trouwens, die ernstige, hoekige verslaggever in het feestgedruis.)

Vertaalde de bestuurlijke ontzetting over Keijzer zich dan nérgens in een hartekreet van een woeste burger? Over naar het terras van Grand Café Staal in Velsen. Daar zat een horecaondernemer met zijn vrouw aan de koffie en verklaarde zijn weerzin tegen de coronacheck-app. ‘Ik weet hoe het voelt. Ik wacht het even af. Maar, ik kan niet zomaar klanten weigeren, we zijn gastvrij ingesteld. Ik vind het nog wel een dingetje.’ Om de scherpste U-bocht in het Nederlandse corona-discours af te ronden met: ‘Als het moet, moet het, Ik zal me er wel aan gaan houden Maar, ik vind het nogal wat.’

Voorzichtige voorspelling: die gevreesde Keijzer-revolte krijgt geen vleugels. Het blijft bij bestuurlijk fladderen.

Meer over