Verslaggever die de Beatles niet uit elkaar kon houden

Radioman leerde op 42-jarige leeftijd een nieuw kunstje: tv maken.

Pim Reijntjes, jaartal onbekend. Beeld Wereldomroep
Pim Reijntjes, jaartal onbekend.Beeld Wereldomroep

Hij was nieuwslezer in de tijd dat nog lang niet ieder Nederlands huisgezin televisie had. Velen gingen kijken bij welgestelde buren of stonden voor een televisiezaak zoals bij de bekendmaking van de moord op president John Kennedy op 22 november 1963. Presentator van het NTS Journaal - de voorloper van het huidige NOS Journaal - was die avond Pim Reijntjes.

In het volgende jaar moest hij voor het NTS Journaal de komst van de Beatles naar Nederland voor een eenmalig concert verslaan. Toen Reijntjes het viertal ontmoette, bemerkte hij dat hij ze niet uit elkaar kon houden.

Op een klassiek geworden fragment spreekt hij Paul McCartney aan met de legendarische woorden: 'You are Paul McCartney, aren't you?' Dan spreekt hij een derde Beatle aan, die eigenlijk geen Beatle is. Aan invaller-drummer Jimmy Nicol vraagt hij: 'Hoe is het om met deze royalty te reizen?'

Verzetsman

Reijntjes is op 26 november op 95-jarige leeftijd overleden. Behalve als televisieman was hij bekend als verzetsman. Hij was initiatiefnemer van het Nationaal Dachau Monument, dat in 1996 in het Amsterdamse Bos door prins Bernhard werd onthuld. Reijntjes heeft enige tijd in dit concentratiekamp doorgebracht.

Reijntjes was bij de invasie in 1940 gemobiliseerd als dienstplichtig militair. Hij werd actief in het verzet, nadat hij had gehoord dat de Duitsers tien jonge mannen, onder wie een klasgenoot, hadden geëxecuteerd.

In 1943 wilde hij samen met zeven andere mannen vanuit IJmuiden oversteken naar Engeland, maar de groep werd gepakt. Via het Oranjehotel in Scheveningen en de concentratiekampen Amersfoort en Vught kwam hij in het beruchte kamp Natzweiler in de Elzas terecht, waar hij rode graniet moest hakken.

Na de invasie werden de gevangenen overgebracht naar het overvolle kamp Dachau. Hier werd hij bevrijd. Samen met zijn broer Loek was hij de enige overlevende van deze groep Engelandvaarders.

Pisnijdig

Bij terugkeer in Nederland speelde hij korte tijd in een bandje totdat hij een baan vond bij Radio Herrijzend Nederland. Later werd hij gedetacheerd bij Radio Batavia, waarna hij aan de slag ging bij Radio Nederland Wereldomroep. Hij vestigde zich met zijn vrouw in Hilversum, waar ze drie kinderen kregen.

In 1963, op 42-jarige leeftijd, kwam hij bij het NTS Journaal in een team met onder meer Jan Gerritsen, Fred Emmer, Bob Meijer en Joop Reinboud. Hij vond zijn overstap naar de televisie heel groot, ook omdat hij opnieuw een kunstje moest leren.

In 1968 reisde Reijntjes met voormalige gevangenen naar Dachau voor de onthulling van een door de VS gefinancierd monument in het voormalige kamp. Studenten grepen deze gelegenheid aan om tegen de Vietnam-oorlog te protesteren, waarna de ex-gevangenen, onder wie Reijntjes, met de studenten op de vuist gingen.

'Er werden leuzen geschreeuwd, die wij niet konden verstaan en met spandoeken gezwaaid, die wij niet konden lezen. En dat op de plek waar wij onze omgekomen vrienden aan het herdenken waren. Wij waren allemaal kwaad, pisnijdig!', vertelde Reijntjes vele jaren later in het tv-programma Andere Tijden.

Datzelfde jaar stapt Reijntjes over naar het buitenlandprogramma Panoramiek. Hij bleef tot zijn pensioen in 1983 in dienst van NOS Televisie. Daarna bekleedde hij functies in organisaties van het voormalig verzet. Hij was vanaf 1993 voorzitter van de Stichting Nationaal Dachau Monument.

Meer over