Verpauperde tv

ALS Saulus op weg naar Rome, zo moet Joop van den Ende zich hebben gevoeld op het omroepcongres, waarmee dezer dagen tien jaar commerciële televisie in Nederland wordt herdacht....

Het imperium dat Van den Ende heeft opgebouwd, stoelt op tv-amusument. Dankzij hem kunnen ook de kijkers in Europa genieten van The Soundmix Show en zijn in Nederland elke avond drie soaps te zien. Het is even wennen dat de wegbereider van de commerciële tv zichzelf nu de rol aanmeet van hoeder van de goede smaak. Per slot is het mede aan de sterren uit zijn stal te danken dat de close-up van een biggelende traan tot summum van ontroering is verheven.

We mogen dan ook aannemen dat hij met zijn zedepreek niet doelt op moppentappers en huwelijksmakelaars uit eigen stal, maar eerder de handelaren in erotiek, reality-tv en geweld van andere firma's in gedachten heeft. Die – en daar heeft hij een punt –doorgaans wat ruwer in de omgang zijn dan zijn familiale sterren.

Van den Ende staat niet alleen in zijn bezorgdheid over het morele verval van de televisie. Opmerkelijk is wel dat zijn zorgen met name die zenders betreffen, die zich louter laten leiden door de wetten van vraag en aanbod. Zijn voorstel is nu dat de commerciële omroepen zich niet meer louter door de verlangens van hun kijkers en adverteerders laten leiden. Dat standpunt is moeilijk te verenigen met het beginsel van winstmaximalisering, waardoor de commerciëlen zich laten leiden. Van den Ende kiest daarom voor de harde hand: de mediawet moet commerciële zenders ertoe verplichten om ook informatie, jeugdprogramma's en drama te brengen.

Sinds bekend werd dat staatssecretaris Van der Ploeg van Cultuur ook Per Seconde Wijzer tot de culturele programma's rekent, kan aan dergelijke categorieën weinig waarde meer worden toegekend. Maar niet alleen daarom moet de overheid zich verre houden van regelgeving voor commerciële televisie die verder gaat dan de randvoorwaarden die nu gesteld worden.

De overheid heeft een beter middel tot haar beschikking om de 'verpaupering van het aanbod' te keren: drie publieke zenders, waaraan nog het nodige te verbeteren is. Ook Van den Ende kan iets anders doen dan de vinger heffen. Hij zou er voor kunnen kiezen zich toe te leggen op de productie van hoogwaardig drama en dito actualiteiten. Iemand die ook morele motieven bij zijn bedrijfsvoering wil betrekken, kan zo'n besluit niet moeilijk vallen.

Meer over