Vernieuwend danser en wereldse choreograaf

Er ging geen dansvoorstelling in Nederland voorbij of hij zat in de zaal. Oud-danser, choreograaf en danspedagoog Job Sanders (1929-2008) was consequent aanwezig bij bijna alles dat de afgelopen vijfendertig jaar van belang was voor de ontwikkeling van de dans in Nederland....

Annette Embrechts

De Joodse ouders van Sanders emigreerden in 1939 naar Amerika, waar hun zoon een beurs kreeg voor klassiek ballet aan de School of American Ballet. Balanchine was daar docent en zou Sanders voor de rest van zijn leven beïnvloeden. Hij begon zijn danscarrière bij Balanchines Ballet Society (het latere New York City Ballet). Ook danste Sanders bij het beroemde Ballets Russes de Monte Carlo (de opvolger van Serge Diaghilevs gezelschap) en het American Ballet Theatre. Eind jaren vijftig kwam hij als gastdanser naar Nederland, later definitief toen hij gevraagd werd voor het Nederlands Dans Theater. Daar werd hij met Jaap Flier de belangrijkste mannelijke solist.

Ook maakte hij meer dan vijftig choreografieën, waarin controversiële, wereldse onderwerpen als ziekte, ongeluk en drugs in dans werden gevat. In De Voddenraper (1963) plaatste hij een danser in een rolstoel (een verwijzing naar Balanchines vrouw die aan polio leed). Als docent klassiek ballet, eerst aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, daarna twintig jaar aan de Rotterdamse Dansacademie, introduceerde hij spirituele technieken als yoga, tai chi en meditatie. Ook ontdekte hij de tango die hij tot kort voor zijn dood doceerde in zijn studio aan huis. Het liefst zag hij dans, wars van frutsels, die volmaakt samen ging met muziek. Dat raakte zijn muzikale inborst.

Meer over