Van Veen viert bijzonder feestje

Herman van Veen vierde zijn 65ste verjaardag gisteren met gefronste wenkbrauwen.

Van onze medewerker Patrick van den Hanenberg

Bijzondere artiesten vieren bijzondere feestjes. Gisteren vierde Herman van Veen zijn 65ste verjaardag in Carré in Amsterdam met een in mootjes gehakte estafettevoorstelling van vijf uur in de grote zaal en zeven verschillende ruimten in en rond het gebouw. Na afloop kregen de bezoekers de zojuist verschenen autobiografie Voor ik het vergeet.

Bijzonder cadeau

Bij zo’n feest paste ook een bijzonder cadeau. Paul van Vliet overhandigde Van Veen de Edison Oeuvreprijs voor Kleinkunst, een prijs die pas voor de tweede keer is uitgereikt. De eerste gelauwerde was Ramses Shaffy.

Het oeuvre en het succes van Van Veen zijn voor Nederlandse begrippen bijna onvoorstelbaar: 175 cd’s, 21 dvd’s en in 20 talen een 52-delige tv-serie, cd’s, dvd’s en boeken rondom Alfred Jodocus Kwak, de moedige eend waarmee geld voor Unicef wordt binnengehaald.

Familiezaak

Van Veen en Van Vliet zijn door Wim Kan tot zijn zonen benoemd, en daarom was de uitreiking eigenlijk een familiezaak, zoals de hele middag de sfeer uitademde van een familiebijeenkomst met Van Veen als de warme pater familias. Van Veen bedankte Van Vliet nog even voor zijn opbeurende mailtje (‘Ik sta helemaal om je heen’) na de ontstane commotie over Van Veens opmerking over de gelijkenis tussen de PVV en NSB.

Ook het optreden van een kinderkoor met liedjes van Kwak kreeg een politiek tintje, toen John Kraaykamp jr. als Dolf de Kraai zich sterk maakte om ‘trekvogels en ander buitenlands geteisem’ buiten de deur te houden.

Steunpilaren

Op het grote podium wandelde Van Veen door zijn leven, waarbij hij steunpilaren in het licht zette, zoals de tekstdichters Rob Chrispijn en Willem Wilmink en de Duitse vertaler Thomas Woitkewitsch. Daarnaast gaf hij ruimte aan Jan Pronk, met wie hij Unicefwerk verricht, en aan een stoet gevestigde favorieten, onder wie Daniël Lohues en Nynke Laverman. Op de kleine podia schoof hij protegés naar voren, zoals zangeres Nina de la Croix en dichter Tsead Bruinja.

Al vijfenveertig jaar verbaast en vermaakt Van Veen zijn publiek in Nederland en daarbuiten met een wonderlijke cocktail van malle fratsen, bloedserieuze maatschappelijke aanklachten, verfijnde muziek, uitbundige banaliteiten en tedere poëzie. In zijn laatste show laat hij op een beklemmend lied over de Jodenvervolging vrijwel naadloos een paar versjes horen uit de bundel Kutgedichten. Hij is poeslief voor het publiek en neemt het venijnig in de maling.

Ernstige kant

In Carré onderstreepte Van Veen zondag vooral zijn ernstige kant, terwijl ook de meeste gasten nummers met gefronste wenkbrauwen brachten. Maar ongeveer honderd artiesten op het podium, die Vriendschap vergeet je niet van Thé Lau zingen, dat levert een wonderschoon beeld op.

Herman van Veen. (Kippa) Beeld
Herman van Veen. (Kippa)
Meer over