Van Roosendaal in topvorm in Heerlijk duurt het langst

Wie zijn Koekoek, Pierre Janssen en Luns? De meeste bezoekers onder de 30 zullen de wenkbrauwen fronsen bij deze namen in Heerlijk duurt het langst. De eersteling van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink, de moeder en vader van de Nederlandse musical, schampt soms de actualiteit, maar ook zonder jarenzestigkennis is deze musical puur genot voor wie houdt van knusheid met een beetje ironie. Hollandse Schmidt-wijsheden als 'Geen boontjes? Dan ook geen jus!' werken nog steeds.

Patrick van den Hanenberg
Briljante Schmidt en Bannink, en Lone van Roosendaal is een parel. Beeld Patrick Van Den Hanenberg
Briljante Schmidt en Bannink, en Lone van Roosendaal is een parel.Beeld Patrick Van Den Hanenberg

Huwelijk loopt spaak, man doet het met zijn secretaresse, vrouw met de buurman en de dochter die van vriendje naar vriendje holt, krijgt het ouderlijk stel weer bij elkaar. Nee, ingewikkeld is het niet, maar waarom zou je het moeilijk maken als het makkelijke briljant wordt verwoord en meesterlijk op muziek wordt gezet?

Vijftig jaar na de eerste opvoering zijn de dialogen puntiger gemaakt door Paul van Ewijk en heeft Barrie Stevens wat scherpe, poppy choreografietjes toegevoegd die in overeenstemming zijn met de frisse pop-artkostuums. De producent heeft de originele opname van de stem van Schmidt uit 1965 gebruikt als de moeder die haar dochter vanuit de hemel goed advies geeft. Wat een fijn historisch besef.

Dit theaterseizoen zit weer bomvol musicals en toch is het de producent gelukt een vlekkeloze cast bij elkaar te halen. Chris Tates is de geestig hypocriete echtgenoot en Alfred van den Heuvel de prettig drammerige kruidenier. Samen zijn ze goed voor het immer ontroerende Op een mooie pinksterdag, het nummer dat snel in elkaar werd geflanst door Schmidt en Bannink, omdat Conny Stuart te weinig tijd had voor een kostuumwissel.

En dan hebben we de parel aan de kroon, Lone van Roosendaal als bedrogen echtgenote. Ze staat in een rijtje met Conny Stuart, Jasperina de Jong en Jenny Arean. De oeropname van Conny Stuart uit 1965 staat in de kast en er zijn nog herinneringen aan het dubbelspel van De Jong en Arean uit 1998, maar waarom ze met elkaar vergelijken? Lone van Roosendaal is met vlag en wimpel geslaagd voor dit musicalexamen. In één woord: fenomenaal. In de drie hoofdnummers staan steeds twee emoties tegenover elkaar, door Bannink groots omgezet in muziek, het zijn drie muzikale eenakters. In Kleine zwakke vrouw hemelt ze zichzelf op en trapt meteen op de rem, in Zeur niet schreeuwt ze haar nederlaag stoer weg, en in Het is over - misschien wel het mooiste Nederlandse musicalnummer - is er berusting, en hardnekkige liefde. Om die nummers tot een goed einde te brengen, moet je als acterend zangeres in topvorm zijn. En dat is Van Roosendaal. Na Het is over moest de premièrevoorstelling even worden stilgelegd, vanwege het terecht aanhoudende, oorverdovende applaus.

Meer over