RecensiePop

Ty Segall heeft zijn gierende gitaar even in de ban gedaan en dat levert prachtige liedjes op ★★★★☆

Gijsbert Kamer
null Beeld

De Californische garagerocker Ty Segall doet het in 2019 voor zijn doen rustig aan. First Taste is pas zijn eerste studio-album dit jaar en een curiosum in zijn al tientallen titels tellende discografie. Aanvankelijk klinkt alles vertrouwd. Taste is een even schreeuwerige als pakkende binnenkomer.

Maar dan begint je iets op te vallen. Waar zijn de elektrische gitaren? We horen de meest onverwachte instrumenten voorbijkomen, van blokfluit en bouzouki tot verzengend harde synths, maar de gierende gitaar van Jimi Hendrix-fan Ty Segall ontbreekt toch echt. Segall heeft voor dit album het instrument even in de ban gedaan en is naast Charles Moothart zelf ook achter de drums gaan zitten. Twee drummers en veel aanvankelijk wat onbestemd lawaai.

Maar ben je daaraan gewend, dan worden de contouren van een aantal prachtige liedjes zichtbaar. Whatever, Ice Paint en Radio rocken als een beest maar blijven melodisch sterk. En het akoestische The Arms doet verlangen naar optredens in deze voor Segall bijzondere setting.

★★★★☆

Pop

Ty Segall

First Taste

Drag City/V2

Meer over