TiTa prikkelt de verbeelding

'Kinderliedjes, melodietjes uit de oude doos, kom naar voren, laat je horen, uit de oude doos', zingt toverkol Grobbema halverwege de musical TiTa Tovenaar....

Voor de musicalversie heeft regisseur Koen van Dijk alle stofweggeblazen. Het is een hippe, knap vormgegeven voorstelling, dieweliswaar behoorlijk ingewikkeld is voor kinderhersentjes maarmet een verbluffend decor en stevige muziek jong en oud opsleeptouw neemt naar luchtkastelen en grobbedallen.

Niks geen retro-colbertjes met groen-rode ruitjes, zoalsLensink toen aanhad. Eric Brey (TiTa Tovenaar) draagt eenprachtig uitwaaierende cape van aan elkaar genaaide stropdassen. De bodywarmer van dochter Tika (Manon Novak) is een strakchilletje geworden, ook van stropdassen. En dat opa Harry Slingertot dezelfde 'toverlui' behoort, zie je aan zijn eveneens uitdassen opgetrokken kostuum.

Maar wie onveranderd jaren zeventig ogen zijn de tweeGrobbebollen Geeltje en Broertje, opgetrokken uit reepjes stof.Nog steeds leveren ze onderkoeld commentaar met hun gruizigestemmen, verrassend goed geïmiteerd door de marionettenspelersDieter Jansen en Thijs van Aken.

Van Dijk heeft met componist Joop Stokkermans entekstschrijver Lo Hartog van Banda het verhaal naadloos naar dezetijd gehaald door het taalgebruik van tovenaarsleerling Kwark teactualiseren, een adhd-typje dat al snoepjes kan toveren uit zijntapdansende sneakers, maar nog wel een door het Verbond VanTovenaars verplichte stage nodig heeft in het luchtkasteel.Natuurlijk wordt Tika verliefd op hem en groeit de kalverliefdeuit tot een onfortuinlijke rit op een bezemsteel, eindigend inde Grobbegrot.

Vormgever Eric Goossens laat een staaltje magie zien door eenluchtkasteel op een podium voorstelbaar te maken met blauwedoeken, ronde ramen en altijd draaiende tandraderen. Evengemakkelijk schuift de tuin van het Grobbedal het toneel op, waareen showballet in felle kleuren ronddanst. Net als in Kunt u mijde weg naar Hamelen vertellen? van dezelfde producent V & VProducties trekt Van Dijk geen batterij hightech uit de kast omvisuele trucks te bewerkstelligen maar prikkelt hij deverbeelding met wapperende doeken en draadjesdieren op stokjes.

Jammer dat aanwezigheid van het live-orkest niet net zoauthentiek en lijfelijk wordt uitgebuit - qua volume wel helaas - waardoor de hard uitversterkte liedjes soms nogal schel uit deboxen schallen. Het decor wint het dus van de muziek. Op Slingerna, die even uit zijn eigen Je loog tegen mij mag citeren. Alsgrapje voor de ouders.

Meer over