Tijdschrift Muurtijdschrift doet denken aan Ikea-meubel

Starend naar een advertentieprikbord van een boekhandel in Melbourne kwam een groepje jonge schrijvers en journalisten op het idee een muurkrant te maken....

Cecile Elffers

Via internet ging het Is Not-collectief de samenwerking aan met het Nederlandse letterontwerpbureau Underware in Den Haag, bekend van hun werk voor onder meer de VPRO-gids en MTV. De internationale samenwerking leverde Is Not Magazine veel Europese belangstelling op, en het idee voor een handzame, verstuurbare magazine-editie van het enorme muurtijdschrift was geboren: Is Not take-away.

Hoewel, handzaam? Al te makkelijk wordt het de lezer niet gemaakt. Het magazine is nog steeds een affiche, maar dan versneden. De artikelen houden aan de rand van de pagina plotseling op, en gaan verder op een ander, in de kantlijn aangegeven paginanummer. Soms gaat het lezen gemakkelijk, soms is het bloedirritant.

De vormgevers van Underware gebruikten Is Not take-away ook voor een kleine catalogus van hun lettertypes op de laatste pagina’s, en maakten drie prachtige ‘special cover girl issues‘, met hun eigen moeders in de rol van covergirl.

Het is een gewaagd en ook wel geestig experiment. Het blad is als een Ikea-meubel: de gebruiksaanwijzing en onderdelen zijn bijgeleverd, maar het totaalplaatje moet de gebruiker zelfs maar creëren.

Het thema van dit nummer is ‘Young & Free’, een citaat uit het Australische volkslied. Er zijn hilarische bijdragen over de horror die puberteit heet, inclusief een door het hele blad verspreide parodie op een ‘Lieve Lita’-achtige vragenrubriek. Een gitzwarte sfeerschets van een jongen en zijn vader in de supermarkt wordt gevolgd door een absurd ‘nieuwsartikel’ over ouders die hun kinderen op de barbecue leggen.

Na deze vermakelijke kost valt de politiek geëngageerde non-fictie tegen. Een middelmatig stuk over de repressieve Australische anti-terrorismewetten, een klaagzang over de lage lonen die jonge mensen moeten verduren, een obligaat protest tegen volksliederen en een analyse van het ‘keuzestress’-fenomeen boeien allemaal maar weinig, net zomin als het (promo-) stuk over de online roman Karaoke Night at The Dead Celebrity.

Is Not take-away blijkt inhoudelijk een beetje een vergaarbak te zijn, waarin ook onbenullige bijdragen gemakkelijk worden geplaatst, evenals tips over leuke winkels in Melbourne. Maar de artikelen die wél in de roos zijn, de bijzondere, Poezenkrant-achtige vormgeving en het pretentieloze liefdewerk maken van Is Not take-away een sympathieke nieuwkomer in de (alternatieve) bladenhoek.

Cecile Elffers

Meer over