theater

Theaterfestival Boulevard is even brutaal en eigenzinnig als altijd

Deze editie, in het Zuiderpark in Den Bosch, biedt een breed aanbod aan nieuwe voorstellingen van (nog) onbekend talent.

Theaterfestival Boulevard in het Zuiderpark in Den Bosch.  Beeld Karin Jonkers
Theaterfestival Boulevard in het Zuiderpark in Den Bosch.Beeld Karin Jonkers

Hé, De Parade heeft zijn tenten opgeslagen in Den Bosch! Dat is de eerste gedachte die je bekruipt bij het betreden van het Zuiderpark aan de rand van de Brabantse hoofdstad. Een rustig, landelijk gelegen park, met overal theatertenten, groot en klein, terrassen, een restaurant met veel vega-keuzen, een chique frietkot, een kinderspeelterrein, een wc wagen. Maar dit is niet De Parade, die is de nieuwe plek van Theaterfestival Boulevard.

Tot nu toe bevond het festivalhart zich in de stad, op het lommerrijke plein naast de Sint Jan-kathedraal en voor Theater aan de Parade. Maar na twaalf jaar politiek gesteggel is de Bossche stadsschouwburg inmiddels gesloopt en het plein veranderd in een enorme bouwput. Ook om de coronamaatregelen te kunnen handhaven is het Zuiderpark als locatie handiger. En het moet gezegd: waar de festivalganger en de vele Bossche stappers elkaar voorheen ’s avonds nogal eens onaangenaam voor de voeten liepen, heerst hier een relaxte sfeer.

Verder is Festival Boulevard nog steeds dat wat het al een aantal jaren is: brutaal, eigenzinnig, niet kiezen voor de makkelijke weg, vrolijk vertier koppelen aan een inhoudelijk sterke programmering. Bescheidener van opzet dit jaar, dat wel, echt grote producties konden niet doorgaan. Maar daardoor met veel ruimte voor nieuwe theatermakers. Dat laatste is logisch: er is de laatste anderhalf jaar zoveel theater gemaakt dat tot op heden niet gespeeld kon worden dat zomerfestivals als Boulevard, maar ook Karavaan in Noord Holland, dit jaar een breed aanbod aan nieuwe voorstellingen van (nog) onbekend talent bieden.

Een automata van Geert Hautekiet op Boulevard. Beeld Jean Philipse
Een automata van Geert Hautekiet op Boulevard.Beeld Jean Philipse

In Den Bosch pakte dat afgelopen weekend bijzonder goed uit met de productie Amazonen. In regie van Marijn Graven speelt de Vlaamse performer Timo Tembuyser hierin een soort moderne Orfeus, die afdaalt in de onderwereld om zijn geliefde te hervinden. Die onderwereld is in dit geval een grote parkeergarage, waar we groepsgewijs door de gangen dwalen, totdat we in een afgesloten, duistere ruimte komen. Tembuyser voert daarin met heel zijn lichaam en vooral zijn stem een erotisch rouwritueel op. Hij weet dat zijn geliefde – ‘de jongen die hij met bronzen armen droeg’ – nooit terug zal komen, dus zijn wij getuige van een aangrijpend uitgesteld afscheid. Intrigerend, ongemakkelijk en af en toe ook sexy, in zijn somberte: alles komt voorbij in deze smartelijke klaagzang, terwijl de auto’s af en aan rijden. Boven ons gaat het leven door, hier heerst verlatenheid.

Aan de andere kant van de stad, in het Paleiskwartier, is het binnenterrein van het Stedelijk Gymnasium het podium voor dansvoorstelling Born to Protest van de in Londen werkzame choreograaf Joseph Toonga. Die titel verraadt een activistische strekking en dat klopt: Born to Protest is streetdance op het scherp van de snede. In die moderne woonwijk beginnen de vijf performers als een vrolijk hiphoppende bende, maar gaandeweg wordt hun dans agressiever, om uiteindelijk te ontaarden in een gevecht op leven en dood. Straatdans over straatcultuur, confronterend en glashelder, en daarom was het jammer dat de toeschouwers verplicht moesten nablijven voor een nagesprek op EO-niveau. ‘Wat hebben jullie ervaren, gevoeld? Angst? Mooi!’, aldus de presentator.

De Boulevard-locaties zijn ook dit jaar verspreid over de hele stad, van de Brabanthallen tot de citadel aan de Zuid- Willemsvaart. Het Zuiderpark zelf biedt een open podium en kleine, verrassende producties. Zoals Birds Without Flight, een installatie van Francesca Lazzeri, waarin de relatie tussen de mens en de plantenwereld wordt belicht. ‘Niet geschikt voor mensen met claustrofobie’, staat in het programmaboekje. Dat viel mee: als je eenmaal gewend bent aan deze blackbox vol ruisend bamboe, is Birds Without Flight een ideaal moment voor onthaasting. In een geraffineerd spel van licht, geluid en wind voel je je een nietig onderdeel van een machtige groene wereld.

Born to Protest van Joseph Toonga op Boulevard. Beeld Jean Philipse
Born to Protest van Joseph Toonga op Boulevard.Beeld Jean Philipse

Even verderop is in installatie Tussentijdcapsule van de Brabantse theatermakers Schippers&VanGucht te bezoeken. Vanaf 4+ staat erbij, maar ook voor volwassen is dit een mooie plek om op avontuur te gaan. Via trappen, ladders en kruip-door-sluip-doorroutes volgt een onverwachte ontmoeting met een mooie prins uit Duizend-en-een-nacht, waarna je met een licht hoofd via een glijbaan in de werkelijkheid belandt.

Op Boulevard is ook een aantal producties te zien die zich het afgelopen jaar hebben bewezen. Naomi Velissariou is present met haar bejubelde Pain Against Fear, het belangwekkende De zaak Shell van Anoek Nuyens wordt hernomen, en als latenightvoorstelling is Lady Chatterley’s Lover van De Warme Winkel een must. Deze theatrale ontmoeting tussen Florian Myjer en Lisa Verbelen over seks, eenzaamheid en woede is een ontluisterende, leerzame en tenslotte hartveroverende vorm van zelfonderzoek. In dit geval gespeeld in de Mariakapel, waar Jezus zelf vanuit de nok toekijkt.

Theaterfestival Boulevard Den Bosch, t/m 22/8.

Festival Cement, bestemd voor jonge makers en nieuwe producties, is de afgelopen twee jaar vanwege de coronacrisis niet doorgegaan, maar heeft onder de noemer Expeditie Cement nu onderdak gevonden in Boulevard. Amazonen is een van de zeventien (!) producties die daar te zien zijn. Verder onder meer werk van Rita Hoofwijk, Het Pijpcollectief, Werkplaats Van de Woestijne en de opera La Loba van – wederom – de getalenteerde Timo Tembuyser.

Meer over