FilmrecensieThe Last Black Man in San Francisco

The Last Black Man in San Francisco is een poëtisch droomdebuut ★★★★☆

The Last Black Man in San Francisco.

Terwijl Jimmie en Montgomery aan de kust bij San Francisco op de bus wachten, zien ze het allemaal gebeuren: mannen in antistralingspakken die vuilniszakken volstoppen met allerlei spullen, een man die op een kratje hel en verdoemenis predikt, geel afzetlint langs het water. Hoewel de zon volop schijnt, zijn de scènes extra fel uitgelicht, net als Jimmy en Montgomery zelf. Alsof ze in een gestileerd toneelstuk leven, in een permanente staat van dromerige verwondering.

In zijn visueel sprankelende speelfilmdebuut The Last Black Man in San Francisco is de Amerikaanse filmmaker Joe Talbot, die het verhaal losjes baseerde op zijn gedeelde jeugd met zijn beste vriend en tevens hoofdrolspeler Jimmie Fails, steeds op zoek naar poëzie in beeld, situaties en spel. Soms een tikje gezocht, zoals dat hoort in een film van een ambitieuze debutant. Dan springt er bijvoorbeeld plotseling een vis aan boord van een bootje, net wanneer het hoofdpersonage rustig op het water zit te contempleren. Vis en personage kijken elkaar even aan  het betekent van alles en niets tegelijk.

Vaker is de film fris, origineel en op tamelijk grandioze wijze tot de verbeelding sprekend. Dan rijdt er een auto voorbij en zegt de een tegen de ander: ‘Is dat niet de auto waarin je ooit hebt gewoond?’ Waarna de auto uit beeld verdwijnt om in een schitterende montagesequentie vele scènes later terug te keren, met de nieuwe bewoner-bestuurder die er een sfeervol verlicht huisje van heeft gemaakt.

Een verhaal met kop en staart is op den duur best te ontdekken, al ligt Talbots doel duidelijk elders. Jimmie is in de ban van een fraai Victoriaans huis in het rijkere deel van de stad, waarvan hij beweert dat zijn opa het heeft gebouwd. Hij verft er spontaan de kozijnen, tegen de zin van de huidige bewoners, en droomt ervan het huis te kunnen kopen. Afgezien van dan deze rode draad is de film een wonderlijke lappendeken van scènes waarin Talbot hooguit hint op het bestaan van een groter verhaal.

Over de verdeling tussen arm en rijk en wit en zwart in een grote stad gaat The Last Black Man in San Francisco, onder meer. Over theater en over ganggeweld en hoe die twee zich tot elkaar verhouden. Over mannen die zich gedwongen voelen rollen te spelen en daardoor vergeten wat kwetsbaarheid behelst. Het bewust wat gedistantieerde spel van beide hoofdrolspelers valt in de context van de film mooi op zijn plek. Oudgediende Danny Glover zorgt voor onverwacht extra cachet als Montgomery’s opa.

Ze dragen stuk voor stuk bij aan het droomdebuut van een uitzonderlijk filmtalent.

Drama

Regie Joe Talbot

Met Jimmie Fails, Jonathan Majors, Rob Morgan, Danny Glover, Tichina Arnold

121 min., in 18 zalen

Meer over