BladWax Poetics

Terug van weggeweest, nu vanuit Amsterdam: het Amerikaanse muziekblad Wax Poetics

Wat is lezenswaardig deze week? Wax Poetics is terug, in al zijn glimmende glorie.

null Beeld

Het Amerikaanse muziekblad Wax Poetics was in de jaren nul een pronkstuk op de balie van de betere platenzaak. Het tijdschrift dook diep in al dan niet vergeten muziek, met uitstekend gedocumenteerde verhalen en minstens zo luxe fotografie uit de rijke archieven van vooral de jazz, hiphop, r&b en soul.

Helaas verdween het kwartaalblad vier jaar geleden uit de schappen: het was te duur en de abonnees konden Wax Poetics niet overeind houden. Maar kijk nu: het blad is terug in de oude glimmende glorie, en op de cover van ‘issue one’ van ‘volume 2’ kijken we aan tegen een hemels zingende Marvin Gaye, die doet alsof er ook wat hem betreft geen vuiltje aan de lucht is.

Wax Poetics is nieuw leven ingeblazen door liefhebbers van het eerste uur, met behulp van crowdfunding en een groep begeesterde muziekschrijvers, die ook de nummers van deel 1 hebben gevuld. Het hoofdkantoor van het nieuwe Wax Poetics is in Amsterdam. De redactie heeft ook een website opgetuigd met vele extra’s voor abonnees. De betalende lezer krijgt twee dikke magazines en toegang tot de site met afspeellijsten en verse onlineverhalen. Die doen er echt toe: op de site is nu bijvoorbeeld een verhelderend stuk te lezen over de abstracte Japanse hiphop van Dj Krush.

Uit de papieren herstart blijkt het bestaansrecht van Wax Poetics. De geschiedschrijving kan ons veel leren over het muziekleven van nu. Het omslagverhaal over Marvin Gaye belicht de duistere kanten en de artistieke worsteling van de soulzanger. Gaye probeerde zich in de jaren zestig te ontworstelen aan zijn imago als sensueel liefdesliedjesmonster.

Hij voelde zich ongelukkig in die rol, omdat om hem heen de wereld in brand stond en ook Gaye niet langer kon doen of de oorlog in Vietnam en het racisme in Amerika niet bestonden. Zijn innerlijke strijd resulteerde in het spirituele meesterwerk What’s Going On en dat album kon in het afgelopen Black Lives Matter-jaar natuurlijk opnieuw uit het platenkrat worden getrokken.

Schrijnend is een verhaal over de zangeres Tammi Terrell, met wie Gaye in de jaren zestig vele romantische duetten zong. Terrell overleed in 1970 op 24-jarige leeftijd aan een hersentumor, na een carrière vol fysieke mishandelingen. Het was heel normaal, tekent auteur Andria Lisle op uit de mond van haar oud-collega’s, dat r&b-zangeressen werden geslagen en misbruikt. ‘Iedereen keek een beetje de andere kant op.’ Ook dit sinistere hoofdstuk uit de muziekgeschiedenis mag nooit worden vergeten.

Wax Poetics, issue 1, volume 2, 149 pagina’s. Een jaarabonnement, inclusief toegang tot de website, kost 90 euro.