And Venus was her nameVOF de Kunst

‘Suzanne’ maakte de Tilburgse band VOF de Kunst in één klap beroemd

Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Suzanne werd tot aan India aan toe uit volle borst meegezongen.

John Schoorl en Paul Onkenhout

Ze vraagt of er nog cola is
En ik denk: nu is het mis

Suzanne, VOF de Kunst (1983)

De stemming zit er op de bank al lekker in – ‘voorzichtig kussen wij elkaar’ – als het beginnende liefdesspel van een jong stel op wrede wijze wordt onderbroken. Telefoon, ‘een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn’, maar helaas verkeerd verbonden. En wég is de opwinding bij Suzanne. Ze gaat er maar eens vandoor. De man, stápelgek op haar en dus wanhopig: ‘En ik denk bij mezelf: waarom nu, waarom ik, waarom?’

Honderdduizenden mensen zongen het sinds 1983 mee, op feesten en in concertzalen. Suzanne werd een klassieker, een onverwoestbare meezinger die door tal van buitenlandse artiesten werd omarmd, tot in India aan toe.

De oerknal vond plaats in de Goirkestraat in Tilburg, in studio Chateau. De studio was opgericht door muzikant Ferdi Lancee en een Fransman uit Lyon die in de jaren zestig in Nederland was beland, Pierre Chateau. Als studiotechnicus stond Chateau onder meer The Cats, Kayak, Genesis en de Boomtown Rats terzijde – én een Tilburgs bandje dat de naam had ontleend aan een bedrijfsvorm, VOF de Kunst.

De naam was bedacht door Lancee, een door de wol geverfde progrocker. Praktische overwegingen speelden een rol. Met een Vennootschap Onder Firma konden de bandleden hun uitkering behouden en tegelijkertijd verdienen aan de muziek. De sociale dienst werkte mee aan de constructie. Zo ging dat in de jaren tachtig.

De Tilburgse band VOF de Kunst in de jaren tachtig. Beeld ANP
De Tilburgse band VOF de Kunst in de jaren tachtig.Beeld ANP
De singlehoes van 'Suzanne' (1983). Beeld
De singlehoes van 'Suzanne' (1983).

Van Chateau kreeg Lancee het advies om Nederlandse nummers te schrijven. In BN/De Stem blikte hij in 2017 opgetogen terug. ‘Ik heb toen een aantal Nederlandstalige nummers gemaakt. Suzanne en Als ze lacht dan lacht ze echt zaten daar al bij. Maar de bandleden wilden er niet aan. Dat was niet cool.’

De zanger van een bandje dat Lancee als producer onder zijn hoede had, Myn Broer, hapte wel toe. Entree Nol Havens (1959), een loodgieter uit een katholiek gezin. Er was al een oerversie van Suzanne gemaakt met zijn medewerking. Met vrienden en kennissen maakte hij deel uit van het vrolijke achtergrondkoor.

Nadat Havens zijn werk had gedaan als solozanger, schoot Suzanne als een komeet de hitlijsten in. Het succes was onvoorstelbaar. Het liedje over een mislukte vrijage fungeerde voor hem en de band als springplank naar een turbulente tijd van roem en aandacht, met bijna dagelijkse optredens. Havens in Nieuwe Revu, nog steeds verbaasd: ‘Man, de hel brak los. Radio, televisie, we stonden zelfs in Toppop, waar destijds gewoon vier miljoen mensen naar keken.’

Nol Havens, leadsinger van VOF de Kunst in 1983. Beeld ANP
Nol Havens, leadsinger van VOF de Kunst in 1983.Beeld ANP

Waarna zowel de Tilburgse band als de zanger jarenlang zijn veelzijdigheid toonde, met nog een hit (Eén kopje koffie, met een tekst van Erik van Muiswinkel) en een geweldige plaat met liedjes van Annie MG Schmidt. Havens ging een rijk leven in de muziek tegemoet, met een onverwachte zijstap: vier jaar lang was hij de manager van actrice Carice van Houten.

Suzanne bleef hij altijd trouw. ‘Ik schaam me nooit voor Suzanne. Ik zing het nog steeds en iedereen wordt er nog altijd blij van.’

Meer over