columnFloortje Smit

Streamingsdiensten moeten omstreden content niet achteraf stiekem verstoppen

null Beeld

In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Deze week: paniekvoetbal bij Netflix na ophef over Cuties.

Floortje Smit

Netflix is een lustoord voor makers. Alles kan. Van een baanbrekende serie over seks als Sex Education tot het kleurenblind gecaste kostuumdrama Bridgerton. Lopen grote regisseurs met hun ziel en passieproject onder de arm? Kom er maar bij. Hier heb je een zak geld voor je zwart-witdrama over een Mexicaans kindermeisje (Roma, Alfonso Cuarón), of voor je bijna vier uur durende epos over bejaarde gangsters (The Irishman, Martin Scorsese).

De onvoorwaardelijke liefde voor creatieve content bleek ook vorig jaar, toen de streamingdienst achter de film Cuties bleef staan. Niet door Netflix gemaakt, maar aangekocht tijdens het Amerikaanse filmfestival Sundance. Een coming-of-agedrama van de Franse filmmaker Maïmouna Doucouré, waarin een groepje pre-pubers in twee scènes een ongemakkelijke seksueel getinte dans uitvoeren. De seksualisering van de meisjes kreeg extra nadruk door de nieuwe poster die Netflix liet maken. Waarna Doucouré online tot pedofiel werd uitgeroepen en zij, en de jonge actrices, doodsbedreigingen kregen. De directeur belde Doucouré om zijn verontschuldigingen aan te bieden, en Netflix stelde publiekelijk dat de poster misleidend was geweest.

Deze week bleek wat er op dat moment áchter de schermen bij de streamingdienst gebeurde. Paniekvoetbal, aldus de interne documenten waaruit website The Verge citeerde. Snel werd het algoritme van de site zo aangepast dat Cuties niet langer meer opdook in bijvoorbeeld de categorieën ‘coming soon’, ‘more like this’ en ‘popular searches’. Zoeken op ‘cute’ leverde ook niets op. De film bleef online omdat verwijderen alleen maar meer gezeik zou opleveren, maar zo hoopte Netflix de (media)aandacht voor Cuties toch te minimaliseren. En waarschijnlijk ook het aantal opzeggingen.

Volgens The Verge werd de Cuties-rel intern vergeleken met Facebooks Cambridge Analytica-schandaal: een keerpunt, waardoor het bedrijf zich realiseerde dat mensen het verantwoordelijk houden voor wat op het platform verschijnt. Netflix werd voorzichtiger: er kwam een lijst met honderd films met mogelijk gevoelige content.

Oneindig interessant. Het laat zien hoeveel macht de zender heeft – en neemt – om de populariteit van films te sturen. En het laat zien welke kant dat dan op gaat. De online tot ‘transfoob’ uitgeroepen komedieshow van David Chappelle bijvoorbeeld kreeg niet de Cuties-behandeling. De dienst is gevoeliger voor conservatieve druk dan voor progressieve kritiek, blijkbaar.

Inderdaad: internetplatformen zouden zich meer bewust moeten zijn van de content die ze verspreiden, nepnieuws bijvoorbeeld. Maar creatieve uitingen mogen prikkelen en schuren soms, en maken dan onderdeel uit van een debat. Als je creativiteit zegt te heiligen, moet je dat soort films niet achteraf stiekem verstoppen.

Meer over