Straatarme, paffende schrijver laat eindelijk zien hoe het met Mrs. Robinson gaat

De hele wereld stopt met roken, maar Charles Webb is weer begonnen. Alleen met behulp van sigaretten kon hij Home School af krijgen, het vervolg op The Graduate na 44 jaar....

Het ranke boek verscheen afgelopen dinsdag zonder veel fanfare. ‘Het langverwachte vervolg op de The Graduate’, vermeldt het omslag, waarop twee sexy vrouwenbenen prijken.

‘Ik ging er eindelijk voor zitten, en helaas was het zijdelingse effect roken, wat ik ook deed toen ik het origineel schreef’, vertelde Webb aan de Daily News, een krant in New York. ‘Om de een of andere reden was die drug nodig om iets in mijn brein om te zetten.’

Charles Webb (68) is een zonderling uit Californië die met zijn vriendin Fred (voorheen Eve) in Engeland woont. Hij was 24 jaar toen The Graduate, een verrukkelijk boek over de amoureuze avonturen van de jonge Benjamin Braddock, in 1963 een hit werd. De schrijver ontving een schamele twintigduizend dollar voor de filmrechten en de rechten om in de toekomst iets met de karakters te doen.

In 1967 volgde de gelijknamige film, waarmee regisseur Mike Nichols, scriptschrijver Buck Henry en acteur Dustin Hoffman sterren werden. The Graduate leverde een Oscar en 120 miljoen dollar op. Maar Webb kreeg slechts een schamele tienduizend dollar na het eerste succes van de Hollywood-productie.

Webb en zijn gezin zwierven door Amerika en Europa. Hij schreef zes nauwelijks opgemerkte romans en was bij tijd en wijle blut en dakloos. Mensen vroegen hem wat er met Ben Braddock, Mrs. Robinson en haar dochter Elaine was gebeurd. ‘Hoe moet ik dat nou weten?’, zei Webb dan steevast.

Maar hij wist het wel en schreef de afgelopen jaren Home School. Het is een lekker boek geworden, een zedenschets van de progressieve elite in de jaren zeventig. Ben en Elaine zijn van middelbare leeftijd, getrouwd en onderwijzen hun twee zonen thuis in een saaie buitenwijk boven New York, waarover ze strijd moeten leveren met de autoriteiten. Ook Mrs. Robertson, Bens schoonmoeder en voormalige geliefde, duikt natuurlijk op. ‘Niet echt hetzelfde, niet iconisch zoals The Graduate’, zei Webbs redacteur Paul Sidey in het dagblad The Los Angeles Times, ‘maar het heeft alle humor en stijl van het origineel.’

Een van de redenen waarom Webb zijn manuscript steeds bij zich hield, was dat hij de rechten op de karakters praktisch had weggegeven. Nadat de Britse journalist Jack Malvern het verhaal hierover had verteld, kwam redacteur Sidey in actie. In Malverns artikel stond dat Webb uit zijn huis gezet zou worden omdat hij de huur niet kon betalen.

‘Het is makkelijk voor mensen van kwaliteit om tussen de wal en het schip te belanden’, zei Sidey. ‘Vooral in de uitgeefwereld.’ Binnen een maand had hij een boekcontract voor Webb geregeld. Home School is opgedragen aan Malvern, ‘een onzelfzuchtige persoon’.

De eerste recensies in de VS waren gemengd. ‘The Graduate mag een van de meest memorabele boeken van de jaren zestig zijn’, schreef The New York Sun, ‘Home School is een meelijwekkende opzet voor het filmische vervolg.’ Helemaal niet, vond The Los Angeles Times: ‘Een licht, grappig en bevredigend boek.’

Het kan Webb weinig schelen wat de critici vinden en wat de verkoopcijfers van zijn nieuwe boek zijn. ‘Ik schrijf om persoonlijke redenen’, zei hij. ‘Ik denk niet dat het leuk zou zijn om veel geld te hebben.’

Hij is niet verbitterd en heeft geen spijt; zonder het megasucces van de film zou zijn eerste boek geruisloos verdwenen zijn, vermoedt hij. Bovendien: ‘Al dit drama, al deze financiële crises, het heeft echt een rol gespeeld. De straatarme auteur is een stereotype dat me past.’Diederik van Hoogstraten

Meer over