ColumnBor Beekman

Stelling: Ook de naarste Hollywood-baas moet nu z’n leven beteren

null Beeld

Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, ­muziek, theater of beeldende kunst.

Mag je een assistent ontslaan als die je de verkeerde ontbijtmuffin brengt? In Hollywood wel. Toen een journalist hem er eens naar vroeg, antwoordde Scott Rudin dat hij zich dit specifieke voorval niet herinnerde, maar dat het plausibel klonk; kon best zo zijn.

Maar ja, de gevierde filmproducent (151 Oscarnominaties) had die afgelopen vijf jaar dus al 119 assistenten versleten, zo calculeerde Rudin (62) zelf. Later bleek dat hij de binnen twee weken uitgezwaaide ondergeschikten niet meetelde; het aantal lag dichter bij de 250.

Álles kon reden zijn voor ontslag, bij Scott Rudin Productions (The Truman Show, No Country for Old Men). De assistent die iets te laat arriveerde om de baas van het vliegveld te halen? Onderweg terug uit de auto gezet. Degene die de achternaam van de regisseur Alan J. Pakula verkeerd uitsprak? ‘Vertrek uit dit kantoor’, gilde Rudin. ‘Verlaat Hollywood, Los Angeles én Californië!’

The Wall Street Journal publiceerde in 2005 al een artikel over Rudins kantoordrift en over het verschil tussen nieuwe en gevorderde Rudin-assistenten. De nieuwe stelden zich nog op binnen bereik van diens bureautelefoon met snoer: au. De ervaren krachten ruimden ’s ochtends de fotolijstjes van het bureau van de baas; voor de veiligheid.

Gevolgen had het nooit. Het hoorde er bij en versterkte Rudins imago; zo’n man die rustig - of niet zo rustig - in de clinch ging met die andere bullebak, toen studiobaas Harvey Weinstein eiste dat Nicole Kidmans neusprothese af moest. Rudin won, de nepneus bleef in The Hours.

Vorige week zette het filmblad The Hollywood Reporter de aanval in, met een groot artikel over Rudins (niet seksuele) wangedrag. Bully staat er op de cover, bij het hoofd van de producent. Die heeft tegenwoordig een plastic krat vol reservetelefoons naast z’n bureau staan, vanwege het gesmijt. Álles vliegt richting de assistent: koffiekopjes, glazen schalen, een aardappellunch.

En er was die keer in 2012, toen een beeldscherm landde op de hand van een assistent, die bloedend vertrok naar de eerste hulp. Alles bleef buiten de publiciteit: de assistent kreeg drie vermeldingen als associate producer cadeau; goed voor op de cv.

Rudin heeft nog niet gereageerd op de aantijgingen. Op internet zijn filmvaklui een lobby begonnen om de ‘onmenselijke’ behandeling van Hollywood-assistenten tegen te gaan.

Enkele jaren geleden vertelde Rudin in The L.A. Times over het ‘goede gesprek’ dat hij had gevoerd met Weinstein. ‘Hij zei dat hij van plan was een aardigere en hoffelijkere Harvey te worden. Ik zei: dan wil niemand meer met je werken!’

Je moest als filmbaas wel snoeihard zijn, meende Rudin. Dáárom wilden al die filmmakers met jou in zee, omdat je bereid was voor ze te ‘moorden’.

Weinstein zit in het gevang. En Rudin zal werk moeten maken van z’n rehabilitatie. Stoppen met telefoonsmijten is een begin.

Meer over