Starboy van The Weeknd is even afwisselend als wisselvallig

De single Starboy, met Daft Punk, is zó'n enorme hit (ook in Nederland nummer één) dat je bijna zou vergeten hoe 'underground' The Weeknd ooit was: liedjes op YouTube (eind 2010), drie gratis downloadalbums (2011). Wie was die mysterieuze Abél Tesfaye uit Toronto? Zijn ijzig-emotionele 'alt-r&b' was intrigerend en nieuw.

null Beeld
Beeld

Toen hij officiële albums via een grote maatschappij ging uitbrengen en de podia beklom, ging hem dat aanvankelijk maar matig af. Kiss Land (2013) was vrij zwak, zijn tournee met Drake weinig bijzonder.

Op Starboy vindt Tesfaye bij vlagen de juiste vorm. Hitgevoeligheid en muzikaal avontuur gaan op de beste momenten samen: in de titeltrack met dat lekker bubbelende ritme, maar ook in Ordinary Life, het broeierige tussenwerpsel Stargirl (door Lana Del Rey), het fijn naar jarentachtigpop verwijzende Secrets en sommige ballads.

Abel Tesfaye, beter bekend als The Weeknd Beeld
Abel Tesfaye, beter bekend als The WeekndBeeld

Het blijft helaas wel bij momenten: Starboy is even afwisselend als wisselvallig. Het niveau van de ballads schommelt nogal. Waarom met alle geweld achttien tracks, samen ruim een uur? Zo veel sterk materiaal had Tesfaye helemaal niet.

Als album van de post-2012 wereldster The Weeknd is Starboy in orde, maar in vergelijking met dat spannende debuutdrieluik blijft het toch een beetje behelpen.

The Weeknd, Starboy, Pop, Republic/Universal

Meer over