De week in boekenBiografie Johnson

Stanley Johnson komt er niet zo goed vanaf in nieuwe biografie van zijn zoon Boris

Met weer een nieuwe biografie kan Boris Johnson blij zijn, maar zijn vader Stanley heeft daar minder reden toe.

Er is alweer een nieuwe biografie over de Britse premier Boris Johnson.Beeld Getty Images

Goed nieuws voor liefhebbers van Boris Johnson: er is weer een biografie over de Britse premier verschenen. Na de positieve biografie van Andrew Gimson en de uiterst kritische van Sonia Purnell vond Tom Bower het nu tijd om zijn licht te laten schijnen over deze fascinerende persoon. Johnson kan tevreden zijn. In The Gambler zet Bower, die eerder de levens van onder meer Gordon Brown en Jeremy Corbyn heeft beschreven, de Conservatieve politicus neer als een sluwe, intelligente en stoïcijnse man die vooral graag geliefd wil zijn.

Noot voor de lezers: Bower is getrouwd met Veronica Wadley, die als hoofdredacteur van The Evening Standard in 2008 een grote rol speelde bij de verkiezing van Johnson tot burgemeester van Londen en een jaar later diens adviseur zou worden. Bower beklemtoont dat Wadley, die inmiddels als barones Fleet in het Hogerhuis zit, niet heeft geholpen bij het lovende boek. 

Minder blij met de biografie is de vader van Boris Johnson, Stanley. Een van de onthullingen in het boek is dat hij zijn vrouw Charlotte regelmatig heeft geslagen, wat een keer leidde tot een gebroken neus. Het huiselijke geweld zou ertoe hebben bijgedragen, zo psycho-analyseert de biograaf, dat Boris een einzelgänger is geworden, geplaagd door melancholische buien en met een verlangen naar vrouwelijke warmte. Bij de voorpublicatie in The Mail on Sunday, echter, was eraan toegevoegd dat de gebroken neus een ongelukje was geweest: Charlotte had haar balans verloren en was tegen haar man aan gevallen. Stanley, zo stond er, betreurde het voorval ten zeerste. 

Maar wie zijn de vrienden die met de aanvulling kwamen? Private Eye onthulde dat zij in werkelijkheid advocaten van Carter-Ruck zijn, een kantoor gespecialiseerd in smaadzaken, dat door de oude Johnson is ingehuurd. Bang voor een kostbaar smaadproces besloot de zondagskrant de eisen van Carter-Ruck, door het satirische Private Eye graag aangeduid als ‘Carter-Fuck’, in te willigen. Of de advocaten ook uitgeverij Penguin hebben benaderd, is onbekend. Vooralsnog ligt het 592 pagina’s tellende boek ongecensureerd in de boekwinkel.

Meer over