Spookman

Een ongrijpbare crimineel, Spookman, doet zijn verhaal in het debuut van een 24-jarige Poe-kenner

Als Dan Brown in zijn nieuwe bestseller met Dantes Inferno mag pronken, kan een 24-jarige thrillerdebutant dan het lef hebben om een keiharde gewapende overvaller als persoonlijk motto een uitdrukking uit Vergilius' heldendicht Aeneas mee te geven? Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. 'Als je geen invloed hebt op de hemel, laat dan de hel losbreken.'

Dat het kan, bewees Roger Hobbs met zijn fantastische debuut Spookman (Ghostman). Pas 22 jaar was hij, toen hij in zijn laatste studiejaar Engels aan het Reed College in Portland, Oregon, de eerste versie van het boek schreef. (Zijn afstudeerscriptie had overigens als onderwerp: The Eye that Sees, and the Voice that Speaks: Narrative in the Mysteries of Edgar Allan Poe.)

Een literaire agent vond het manuscript heel goed, maar meende dat de eerste vijftig pagina's herschreven moesten worden. Met alleen die herschreven pagina's ging Hobbs de markt op en verkocht het boek aan een Amerikaanse en twee buitenlandse uitgeverijen. Inmiddels wordt het uitgegeven in twintig landen. De filmrechten werden meteen al aan Warner Bros verkocht.

Op pagina 20 waren er bij het Regency Hotel Casino in Atlantic City om twee over zes 's ochtends vier mensen dood, was er ruim een miljoen dollar gestolen, lagen meer dan honderd patroonhulzen op straat, en sloeg de ene overlevende overvaller, zwaargewond, met zijn Dodge de Martin Luther King Boulevard in.

Het duurde nog twee uur voor iemand de spookman, met de piep van een e-mailbericht, wakker maakte in Seattle,

Washington. Vanaf dat moment is hij, Jack Delton - niet zijn echte naam, maar een van de namen die in zijn rijbewijzen, zijn paspoorten en op zijn creditcards staan - de verteller.

Al twintig jaar is hij een gewapende overvaller, nog nooit gepakt. Leeft alleen, slaapt alleen, eet alleen, verplaatst zich voortdurend. Gespecialiseerd in verdwijningen. Heeft in de loop der jaren wel honderd bankrovers helpen ontsnappen. Een spookman. 'Er zijn misschien dertig mensen op aarde die weten dat ik besta en ik weet niet zeker of ze allemaal geloven dat ik nog leef.'

De man die hem mailt, heeft hij al vijf jaar niet gesproken: Marcus Hayes, jug marker, het brein achter overvallen. 'Hij componeerde overvallen zoals Mozart muziek componeerde.' En Marcus was de wreedste man die hij ooit had gekend. Jack staat bij hem in het krijt omdat hij vijf jaar geleden een ingenieuze bankoverval in Kuala Lumpur door een stommiteit verklootte. Waardoor Marcus niet langer een internationaal meesterbrein was, maar degradeerde tot een louche drugsbaas.

Nu eist Marcus van hem dat hij naar Atlantic City gaat en de verdwenen overvaller met het geld opspoort. Daarvoor heeft hij 48 uur. Reden voor die korte tijd: er zit een federale springlading in het geld: explosieve inktpakketjes en gps-trackers die de biljetten na een bepaalde tijd laten ontploffen. Of de man zonder vingerafdrukken zijn opdracht vervult, wordt een bijzonder spannende wedloop. Afgewisseld met terugblikken op Kuala Lumpur.

Een hoofdpersoon die gelukkig is als hij een bank berooft, moordt zonder spijt, en personages als de slimme FBI-agente en de levensgevaarlijke Wolf - zo mogelijk nog wreder dan Marcus - die hem bestoken.

Pakkend proza, korte hoofdstukken, met opvallend veel kennis van misdadige zaken geschreven. Jack Delton, de spookman die graag ter ontspanning Griekse en Latijnse klassieken mag herlezen en vertalen. Hun woorden helpen hem na te denken. 'Wanneer ik niet met een klus bezig ben, heb ik zelf geen woorden.' Tot deel twee, dat eraan komt.

Meer over