FilmrecensieSpontaneous

Spontaneous is een prettig vreemde, dwarse film ★★★☆☆

Soms lijkt regisseur Brian Duffield het even niet meer te weten en valt hij in herhaling.

Spontaneous Beeld filmstill
SpontaneousBeeld filmstill

Mara (Katherine Langford) zit in het laatste jaar van de middelbare school. Tijdens een saaie wiskundeles ontploft een van haar klasgenoten. Zonder enige waarschuwing, boem: een bloedbad. Natuurlijk breekt paniek uit in de school. Niemand begrijpt hoe dit kon gebeuren.

De ontploffing vindt plaats in de eerste minuut van Spontaneous, waarmee de tienerfilm meteen duidelijk maakt dat hij anders is dan de meeste tienerfilms. Terwijl Mara net als leeftijdgenoten feestjes bezoekt, een vriendje krijgt en zich moet voorbereiden op haar toekomst, dreigt voortdurend gevaar. Het blijft namelijk niet bij die ene spontane explosie. Steeds meer eindexamenleerlingen van Mara’s school overlijden op dezelfde bizarre, bloederige wijze.

Onderzoek levert niets op, waarna de FBI zich ermee bemoeit. Er worden experimentele medicijnen toegediend en de groep scholieren wordt in quarantaine geplaatst. Als dat aan een bekende pandemie doet denken, is dat toeval: Spontaneous werd al eerder gemaakt en is gebaseerd op een youngadultroman van Aaron Starmer uit 2016.

De parallellen met covid-19 (Mara’s school heet zelfs Covington High) maken de film wel extra betekenisvol, al zou je in het verhaal net zo goed een metafoor kunnen zien voor de schietpartijen op Amerikaanse scholen. Of, algemener, voor existentiële angsten die vaak in de puberteit de kop opsteken: wat heeft het leven eigenlijk voor zin als het elk moment afgelopen kan zijn?

Ondertussen is Mara verliefd geworden op klasgenoot Dylan (Charlie Plummer), wat de zaak draaglijker maakt, maar ook spannender, aangezien ze allebei plotseling kunnen exploderen. Regisseur Brian Duffield probeert heel veel tegelijk in zijn debuutfilm te vangen: angst en hoop, sciencefiction en actualiteit, humor en horror, romantiek en rouw.

Geen wonder dat de film soms een beetje vastloopt. Dan lijkt Duffield het even niet meer te weten en valt hij in herhaling. De opstandige, goedgebekte Mara is dan ook niet zo grappig meer, maar eerder vermoeiend. Het zijn maar tijdelijke haperingen in een verder prettig vreemde, dwarse film.

Spontaneous biedt geen pasklare antwoorden en stelt de kijker ook niet gerust. Het leven is een catastrofe, maar je moet er desondanks iets van maken, is de boodschap van deze goed geacteerde, verontrustende en toch optimistische generatie Z-film.

Spontaneous

Young adult

★★★☆☆

Regie Brian Duffield.

Met Katherine Langford, Charlie Plummer, Hayley Law, Piper Perabo.

101 min., te zien op Pathé Thuis.

Meer over