Spektakel overheerst missers Kerstcircus

Het lijkt eenvoudiger om een olifant door een hoepel te laten springen dan een goede clown te vinden. De meeste acts van het Wereldkerstcircus in Carré waren de afgelopen jaren van absolute topkwaliteit, maar met de clowns is het al een tijdje droevig gesteld....

En dat is nogal wat. Bij een misstap (zonder gevolgen) van een van de leden van de Russische Khailafov-groep op de perche (een buigbare evenwichtsbalk) ging er aan het begin van de avond nog een onvervalste schrik-‘Oohh!’ door de rijen. Zulke reacties bleven vrijwel uit toen de Hongaarse ruiters met enige regelmaat van hun paard kukelden, de Italiaanse krachtacrobaten elkaar niet meer in de hand hadden, of spreekstalmeester Gert-Jan Dröge de draad van zijn tekst kwijtraakte.

Voor Dröge was het een lastig debuut. Na het afscheid van routinier Peter van Lindonk heeft Carré het met wisselend succes geprobeerd met Ted de Braak en Eric Beekes, om nu bij de society-journalist Dröge uit te komen. Hij slaat in zijn aankondigingen een ironisch relativerende toon aan die soms goed valt, maar ook regelmatig de sfeer aantast. Dat zal in de loop van de serie wel bijtrekken, net zoals de artistieke missers (hopenlijk) incidenten blijken te zijn.

Er ging ook heel veel wél goed. Zoals de ongelooflijke verdwijn-acts van Hans Klok, die thuishoort tussen illustere Las Vegas-collega’s als Siegfried & Roy en David Copperfield. Met zijn MTV-stijl – snelheid, flair en schone dames – bewijst Klok dat het Wereldkerstcircus in Carré steeds dichter aankruipt tegen Cirque du Soleil. Geweldig is ook het Chinese antipodenummer: jongen balanceert op een losstaande ladder, meisje rust met haar hoofd op zijn hoofd terwijl zij met haar handen en voeten twee parasols en twee doeken in beweging houdt. Pfff.

En dan is er ook nog de Rus Sergey Prostetsov (Mr. Dalmatiër) met zijn dalmatiërs, poedels en pony’s. De protesteerders van Respect voor Dieren voor de deur van het theater zullen er niet blij mee zijn geweest – net zomin als met het volstrekt lege olifantennummer van de Zwitser Wendel Huber. Maar het gedol van Prostetsovs honden was wel heel grappig.

De held van de avond is ongetwijfeld David Shiner, die het schopte van straatartiest tot ster op Broadway met Tony-onderscheiding. Samen met mensen uit het publiek zet hij heel simpele acts op, zoals een ritje in een denkbeeldige auto of een filmpje van een verliefd stelletje. De uitwerking doet denken aan Charly Chaplin, met een stevig shot vriendelijk cynisme naar de slachtoffers. Heel grappig, heel snel en met meerdere niveaus voor meerdere leeftijden.

Meer over