South by Southwest: op zoek naar de rock 'n roll

AUSTIN - Bob Geldof opende het 25ste South By Southwest muziekfestival met een pleidooi voor een minder oppervlakkige popcultuur.

Van onze verslaggever Gijsbert Kamer
P. Diddy, op SXSW. Beeld getty
P. Diddy, op SXSW.Beeld getty

'Rock 'n' roll is misschien wel het belangrijkste culturele geschenk van de Verenigde Staten aan de wereld. Maar het zou wel eens snel afgelopen kunnen zijn met de relevantie ervan.'
Waarschuwende woorden van sir Bob Geldof tijdens zijn openingstoespraak, donderdagochtend in het Austin Convention Center, waar deze week voor het 25ste jaar South By Southwest (SXSW) wordt gehouden. Het muziekgedeelte wel te verstaan, want de film- en de zeer populaire interactieve poot zijn vorige week al begonnen.

Geldof ontpopte zich, sprekend uit het hoofd en ontspannen wandelend over het podium, als een van de meest eloquente en tegelijk prikkelendste sprekers die het festival ooit mochten openen.
Zijn gloedvolle betoog was een nostalgisch verhaal over hoe hij als jongetje in Dublin in de jaren zestig betoverd werd door rock 'n' roll. Maar het was ook een smeekbede aan de meer dan 18 duizend professionals uit het popcircuit die zich dit jaar voor SXSW hebben aangemeld, om rock 'n' roll weer de betekenis en context te geven die deze ooit had.

Ramones?

'Waar zijn de Sex Pistols en de Ramones van nu? Hebben we ze nodig? Ja. Gaan we ze vinden? Misschien niet.'

De popcultuur is oppervlakkig geworden. De grote problemen in de wereld gaan aan de muzikanten voorbij. Van protest of rebellie, van artiesten die een lichtend voorbeeld kunnen zijn voor een hele generatie, is al tijden geen sprake meer.

Muzikant Geldof, vooral beroemd en gelauwerd als organisator van onder meer Live Aid, ziet de popcultuur versnipperd in talloze niches, met allemaal hun eigen helden die daarbuiten niets betekenen.
Dezer dagen zal moeten blijken of Geldof misschien toch wat optimistischer naar huis gaat dan hij in Texas was aangekomen. Op de 79 door Austin verspreide podia spelen opnieuw duizenden bands en artiesten uit talloze landen, die talloze stijlen beoefenen.

Grote namen

Tussen veel pril talent staan elk jaar een paar grotere namen van artiesten die SXSW hebben uitgekozen voor een nieuwe fase in hun loopbaan. Zo gaf het Britse Duran Duran voor een uitzinnig publiek van 40-plussers uit de muziekindustrie de aftrap voor hun wereldtournee. De New Yorkse Strokes presenteerden hun vierde album (het eerste in vijf jaar) tijdens een openluchtconcert voor iedereen, dus ook voor niet-SXSW-gangers.

Geldof stond tijdens dit optreden elders in de stad zijn liedjes te spelen, anders had hij er zijn gelijk in bevestigd kunnen zien.
The Strokes is een goed voorbeeld van een band die tien jaar geleden werd onthaald als belangwekkende inspiratiebron voor een nieuwe generatie gitaarrockliefhebbers. In hun spoor volgde een golf aan opwindende popmuziek, maar buiten de clubcircuits heeft niemand daar iets van gemerkt.

The Strokes

The Strokes zelf deden donderdag ook weinig om hun eertijds opgedane reputatie als vaandeldrager van een nieuw elan weer kracht bij te zetten. Duizenden toeschouwers waren naar het gratis optreden gekomen. De helft hield het na drie liedjes alweer voor gezien.

Zanger Julian Casablancas hield heel 'cool' de zonnebril op het hoofd. Hij wist zijn bandleden alleen tijdens oude liedjes als Someday en New York City Cops op een hoger niveau te krijgen.

Leuk voor in de kleine clubs, die Strokes, maar daarbuiten hebben ze na tien jaar nog altijd niets te zoeken.

Volg de Volkskrant op Twitter

Word vriend van de Volkskrant op Facebook

null Beeld getty
Beeld getty
Meer over