Interview (via Whatsapp)Winnaars Woutertje Pieterse Prijs

‘Sorry voor de rest, maar werken met Sylvia is het leukst’

Uit elkaar, een uitbundig vormgegeven dichtbundel over scheiden, heeft in het Paasweekeinde de prestigieuze Woutertje Pieterse Prijs gewonnen. De uitreiking is vanwege corona naar de radio verplaatst en het feestje geannuleerd. Toch zitten de winnaars, schrijver Bette Westera (1958) en illustrator Sylvia Weve (1954), vrolijk met elkaar te dollen tijdens een Whatsapp-gesprek naar aanleiding van de bekroning.

Pjotr van Lenteren
Uit Elkaar van Bette Westera en Sylvia Weve. Beeld
Uit Elkaar van Bette Westera en Sylvia Weve.Beeld

Het is dan ook al de vierde keer dat ze samen een dichtbundel hebben uitgegeven. Vanaf de eerste keer regende het lovende kritieken en prijzen. De bundels zijn anders dan je verwacht: groot, dik, grappig, in kleur, met een harde kaft en vormgegeven door het gerenommeerd bureau van Hans en Sabine Bockting. ‘Ja, eigenlijk gek dat we hier met zijn tweeën zitten. Die prijs is zeker ook voor hén.’

Je zou bijna gaan denken: dichtbundels, normaalste zaak van de wereld!

Bette: ‘Dat is bepaald niet zo. Ik schrijf al heel lang kindergedichten, maar het is heel moeilijk om ze uitgegeven te krijgen. We hebben er jaren mee lopen leuren.’

Sylvia: ‘Jij vooral. Jij bent de grote doorzetter.’

Bette: ‘Toen zagen we Boven in een groene linde zat een moddervette haan, van Syb Posthuma, Maria Donkelaar en Martine van Rooijen: fabels op rijm in monumentaal boek, rijk geïllustreerd. Zo moet dat dus, dachten we. We zijn snel met de uitgevers gaan praten.’

Sylvia: ‘Die waren meteen enthousiast. Zo leuk: als je met ons soort ideeën bij andere uitgevers komt, dan gaan die het kleiner maken. Gottmer maakt het groter. Veel groter.’

Dieren, bejaarden, dood, scheiden. Het wordt er niet vrolijker op. Hoe kiezen jullie je onderwerp?

Bette: ‘Het klinkt misschien een beetje als literatuur op recept, maar dat is juist níet wat wij willen. Als kinderen er troost uit halen, prima, maar als wij het niet uitdagend vinden om te maken, dan komt het boek er niet.’

Sylvia: ‘Toen Doodgewoon net uit was, hoorde ik van een lerares hoe vaak dat boek in de klas gepakt werd. Ze vertelde hoe graag ze wilde dat er zo’n boek was over echtscheidingen. Na het succes van Doodgewoon dacht ik: als daar behoefte aan is, waarom niet?’

Bette: ‘Toch is het belangrijkste dat je er iets over te vertellen hebt.’

Sylvia: ‘Is ook zo. Als het me puur om de verkoopcijfers ging, dan had ik wel toegankelijker getekend.’

Hoe werken jullie samen?

Bette: ‘Eenvoudig. Er staat op een dag ‘brainstorm met Syl’ in mijn agenda.’

Sylvia: ‘Dan gaan we het terras op met een of meer ideeën. Een paar keer, tot we eruit zijn. Het heeft nooit zo’n haast.’

Bette: ‘Ik vind het prettig om tussendoor een paar boeken te vertalen. Lekker geconcentreerd, in mijn eentje. Maar dan krijg ik weer zin in Sylvia. Sorry voor al die anderen, maar werken met Sylvia is het leukst.’

Sylvia: ‘Zo is het maar net, Bette.’

Bette: ‘En dan ga ik schrijven. Heel veel zien we elkaar dan niet meer, tot het boek er is.’

Sylvia: ‘Ik hou van Bette’s humor. Ik moet best vaak huilen om haar gedichten en dan ineens weer zo’n vileine grap ertussen: fantastisch.’

Wat wordt volgende kwaal?

Bette: ‘Ik weet niet of het weer een kwaal wordt, hoor. We hebben al wel ideeën, maar het is nog iets te pril.’

Sylvia: ‘Anders staat het zwart-op-wit en dan pinnen we onszelf zo vast.’

Bette: ‘Bovendien: we kunnen niet het terras op.’

Sylvia: ‘Nee, balen, we kunnen niet brainstormen.’

Bette Westera (1958) en Sylvia Weve (1984) maakten samen al vier succesvolle dichtbundels: Ik leer je liedjes van verlangen, en aan je apenstaartje hangen (Gottmer, 2010, Zilveren Griffel); Aan de kant, ik ben je oma niet! (Gottmer, 2012, Vlag en Wimpel). Doodgewoon (Gottmer, 2014, Woutertje Pieterse Prijs en Gouden Griffel) Uit elkaar (Gottmer, 2019, Woutertje Pieterse Prijs).

Meer over