Albumrecensie

Slowthai laat op Tyron zijn gevoelige kant zien – na eerst een lading testosteronstampers ★★★☆☆

null Beeld

Als een rapper zijn echte voornaam tot albumtitel promoveert, weet je als luisteraar: nu komt de introspectie, op dit album laat hij zijn gevoelige kant zien.

Tyron is het tweede album van Tyron Frampton, alias Slowthai, uit het Engelse Northampton. Zijn vlammende debuut Nothing Great about Britain (2019) was een hiphopklassieker voor de Brexitgeneratie, in het bijzonder het niet-Londense deel ervan.

Op Tyron laat hij inderdaad meer van zichzelf zien, maar we moeten er wel even op wachten. De eerste zeven songs zijn testosteronstampers met in kapitalen gespelde titels.

CANCELLED grijpt terug op de NME Awards van vorig jaar. Slowthai bezigde seksistische praat tegen de presentatrice en zocht ruzie met toeschouwers. Harde kritiek was zijn deel. Nu ageert Skepta namens Slowthai tegen cancelcultuur: slappe boodschap, geen beste track. Dan liever VEX of WOT.

De tweede worp songs heeft titels in bescheiden onderkast en jawel, daar is de introspectie, zoals in het prachtige adhd: ‘I can’t feel myself/ Mind complexity/ Be the death of me’.

Tyron zit minder strak in zijn vel en kent meer zwakke momenten dan Nothing Great about Britain, maar gedurfd en innemend is de boodschap toch ook wel weer: ik ben in staat tot zelfreflectie, maar ook dat opgefokte joch is Tyron. Take it or leave it.

Slowthai

Tyron

Pop

★★★☆☆

Method/Universal

Meer over