Schrijvers & piemels

Schrijvers & piemels

Jacques Koch

Wim had inderdaad een soort kromming in zijn pik. Naar rechts, van mijn kant af gezien. Een soort van knik zat erin, ongeveer halverwege. Je voelde dat als hij achter je lag en bij je naar binnen gleed. Alsof hij in een slecht bestuurbare auto keihard door je heen reed. Ik heb dat later nooit meer bij iemand gevoeld.

Uit: Nico Dijkshoorn, In zijn nabijheid, Atlas Contact, 2014

Voor de slotfase van dit fragment schakelt Nico Dijkshoorn nog even onbekommerd door naar de vijfde versnelling: ‘Alle vrouwen die met Wim in bed hebben gelegen, weten waar ik het over heb. De Tarzanbocht, zo noemden we die knik.’ Met een gekromd lid kun je wonderen verrichten in scènes waar gewoonlijk de clichés massaal op de loer liggen, betoogde schrijver Herman Franke al eens in deze krant: ‘Een lul met een knik is veel interessanter dan de zoveelste enorme pik.’ Recent bewijs daarvoor levert Martijn Knol in zijn roman De lange adem (2020) waarin de auteur een obligate vrijpartij onderbreekt met een geestige conversatie over een erectie die niet bepaald kaarsrecht is. Man lijkt zich daar onzeker bij te voelen, vrouw stelt hem heel lief gerust: ‘Het is een biologische lul. Onbespoten.’

Meer over